MKEST0193_0194_30410

In de tijd waren er geestelijken die veel macht hadden. Maar ge moet ook zeggen, die geestelijken waren heilige mensen, en hun kategorie wordt raarder en raarder.Zo was er op Sint Hermes een onderpaster, Mijnheer Van Vaaerenberghe: hij kon de wind doen keren. Er was een keer een brand uitgebroken ievers in de Ouwe Straat. Het vuur had gepakt langs het regengat, en malheur op malheur, een harde windkwam uit dezelfde kant. De geburen deden al wat ze konden, ze goten hakers en hakers (emmers), maar geen middel om ’t vuur te blussen. Dat was te verstaan: de wind werkte gelijk een blaasbalg.Toen kwam iemand op ’t gedachte een paster te halen. ’t Was Mijnheer Van Vaerenberghe. Hij kwam afgekoerst – natuurlijk was ’t toen nog te voet – en hij dan aan ’t lezen. En zweten dat hij deed! De druppels liepen van ’t voorhoofd af, tot op zijn broek. Als kleine gamin stond ik bij hem. Ik heb nog geprobeerd over zijn schouder te kijken om die krachtige woorden te kennen, maar het was allemaal, peins ik, in ’t Latijn. En begin dat te onthouden! Ge zoudt al moeite hebben om iets in ’t Vlaams van buiten te leren!... Maar tegen dat de paster zijn boek toedeed kwam de wind van uit de kant van de Muziekberg. En ’t blussen was nog een kinderspel.

SINSAG 0750 - Andere Zauberei.    SINSAG 0750 - Andere Zauberei.   

Vroeger had de geestelijkheid veel macht.
Toen in Sint-Hermes brand was uitgebroken, dreigden de andere gebouwen ook vuur te vatten omdat er zo’n harde wind was. Men liet de onderpastoor komen, die begon te bidden tot de zweetdruppels van zijn hoofd rolden. De geestelijke las een Latijnse tekst uit een boek. Toen de onderpastoor klaar was met bidden, kwam de wind uit de andere richting, waardoor het blussen van de brand kinderspel werd.

M.-P. Kesteleyn, Leuven, 1964

2.2 Tovenaars

oost-vlaams (vlaamse ardennen)

458

fabulaat

Ronse    Ronse   

Sint-Hermes    Sint-Hermes