FVANH0348_0348_18245

In den tijd waren der vele werewulven, en dat waren eigenlijk mensen die gedwongen waren werewulf te zijn.En ze hadden voor twee maanden dat vel aan. En achter die twee maanden – als de werewulfstijd gedaan was – moesten ze dat vel were indragen. En ze staken dat toen weg in ’n wulge of iets op de Kluis (berg).En ’t schijnt dat ze kosten daarmee vliegen! Ze vlogen daar toen mee over de Schelde en alles wat ze tegenkwamen ze moesten dat lijk opeten. ’t Is nog geweest – zeggen ze – dat ze de pellen van de vlindertronken afgevreten hebben!En ’t was hier ook ‘ne keer één, en ie vrijde. En rond dat huis van zijn lief liep-t-er ook iedere nacht ‘ne werewulf. En ze had ‘ne keer bobijnen meegedaan. En als heur’ne vrijer ’s anderdaags kwam, dat garen zat nog in zijn mond, en zo wiste ze dat ie werewulf liep!En ’t was natuurlijk gedaan met vrijen, ge kunt dat peinzen!

SINSAG 0823 - Das zerbissene Tuch.    SINSAG 0823 - Das zerbissene Tuch.   

Vroeger waren er veel weerwolven. Twee maanden lang moesten de weerwolven rondlopen met een vel op hun rug. Na afloop van de weerwolftijd verborgen die mensen hun vel in een wilg of op de Kluisberg.
Met dat vel konden de weerwolven over de Schelde vliegen. Alles wat ze tegenkwamen, moesten ze opeten.
Rond het huis van een meisje liep iedere avond een weerwolf. Wanneer het meisje op een dag met haar vriend ging wandelen, nam ze een spoel garen mee. Toen de jongen de volgende dag terugkwam, zaten de stukken garen nog tussen zijn tanden.

F. Van Houdenhove, Leuven, 1967

1.6 Weerwolven

west-vlaams (tussen schelde en leie)

545

fabulaat

Kluisberg (Waarmaarde)    Kluisberg (Waarmaarde)   

Waarmaarde    Waarmaarde   

Schelde    Schelde   

Kluisberg (Waarmaarde)    Kluisberg (Waarmaarde)