Hoofdtekst
Ich heb mij vader en moeder huren vertèllen, dat waor in Boorse, dat waoren vrouluj op den aard wie mansluj hé: sterk. En in Kote waor ouch zoë, zoë ene weerewouf. En nów zèggen die, mer die waoren ’s aovers ouch zoëget aan ’t uchteren hé, "bès-te neet bang veur de weerewouf?" "Dao bèn ich neet bang veur", zag ze. En, die ging heivers, die woënde op de Hal, aan de Maas. ’s Mörges laog de weerewouf dao nog op den dijk. Zoë haw hem die âfgetroef. Mer dów kènden ze hem. Het waor dèin eine, van Kote, dèi haw zich e vel umgedaon, mer dèi waor aardig op de koffie ‘komen, dèi haw zich e schaopevel umgedaon. Zoë waor dat ollemaol get, dao bestóng ollemaol niks van.
Onderwerp
SINSAG 0822 - Werwolf getroffen (geschlagen) nimmt wieder menschliche Gestalt an (und ist erlöst oder stirbt).   
Beschrijving
Een vrouw uit Kotem beweerde bij hoog en bij laag dat ze niet bang was voor de weerwolf. Toen de vrouw 's avonds naar Hal wandelde, kwam ze bij de Maasdijk de weerwolf tegen. De vrouw had de weerwolf zo erg afgeranseld dat het beest 's ochtends nog steeds naast de dijk lag. De vrouw was erachter gekomen dat de weerwolf een man uit Kotem was, die een vel over zich heen had gegooid.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (maasvallei)
U/XIV/- a
Ouders van de informant
fabulaat
Bandopname
Naam Overig in Tekst
Maasdijk   
Naam Locatie in Tekst
Uikhoven   
Plaats van Handelen
Hal (Kotem)   
Kotem   
Maas   
