Hoofdtekst
De rot
"Jullie weten dat ik uit de Meer kom. Mijn vader was daggelder en woonde met de hele troep, vader, moeder, broers en zusters in zo'n klein oud daggelderswoninkie. Het krot was merakel slecht en de vloer altijd half verrot. Dat had allemaal zo erg nog niet geweest als het niet gewemeld had van de rotten. En vooral 's winters als het koud was wouen die krengen ook nog wel wat warmte en wat als bikkesement hebben. Overal in de vloer hadden ze gaten gevreten. Ze renden bij ons lustig in huis rond. Het werd zo erg dat als wij 's avonds bij elkaar zaten, ze tussen je benen doorschoten.
En wij maar jagen. Met de pook en met alles waarmee we konden meppen.
Op een avond midden in de winter en hels koud, kwam er weer zo'n groot loeder door een gat in de vloer en begon zich net behaaglijk te schurken toen we hem in de gaten kregen. De jacht werd door ons meteen geopend.
Al gauw zat hij zo in het nauw dat hij geen uitweg meer zag. Moeder, die net op dat moment een turrevie in de kachel wou doen, doet het deurtje open en wat gebeurt er? Die rot in zijn doodsnood springt pardoes door het deurtje in de kachel! Moeder, ook niet op haar achterhoofd gevallen, gooit meteen het deurtje dicht. Een léven, een léven dat die rot maakte in die gloeiende kachel! Als een oordeel. Maar eindelijk werd het toch stil.
Na een poosie schoot het mijn moeder te binnen dat ze nog nooit dat turrevie in de kachel had gestopt. Ze doet het deurtje open. Daar had dat kreng van een rot op legge wachte. Witgloeiend vliegt ie de kachel uit, tussen de benen van vader door, die net van zijn werk thuiskwam, naar buiten de weg over! Nou trof het ongeluk dat we pal tegenover een grote boerderij woonden.
Die witgloeiende rot vliegt, hoe is het mogelijk, precies de hooiberg in met als gevolg dat én hooiberg én boerderij tot de grond toe zijn afgebrand."
(G.K. Keessen: 'Verhalen van en over Hannes van Elk', in: Oud Nuus Aalsmeer nr.113 (dec. 1998), p.22-23)
"Jullie weten dat ik uit de Meer kom. Mijn vader was daggelder en woonde met de hele troep, vader, moeder, broers en zusters in zo'n klein oud daggelderswoninkie. Het krot was merakel slecht en de vloer altijd half verrot. Dat had allemaal zo erg nog niet geweest als het niet gewemeld had van de rotten. En vooral 's winters als het koud was wouen die krengen ook nog wel wat warmte en wat als bikkesement hebben. Overal in de vloer hadden ze gaten gevreten. Ze renden bij ons lustig in huis rond. Het werd zo erg dat als wij 's avonds bij elkaar zaten, ze tussen je benen doorschoten.
En wij maar jagen. Met de pook en met alles waarmee we konden meppen.
Op een avond midden in de winter en hels koud, kwam er weer zo'n groot loeder door een gat in de vloer en begon zich net behaaglijk te schurken toen we hem in de gaten kregen. De jacht werd door ons meteen geopend.
Al gauw zat hij zo in het nauw dat hij geen uitweg meer zag. Moeder, die net op dat moment een turrevie in de kachel wou doen, doet het deurtje open en wat gebeurt er? Die rot in zijn doodsnood springt pardoes door het deurtje in de kachel! Moeder, ook niet op haar achterhoofd gevallen, gooit meteen het deurtje dicht. Een léven, een léven dat die rot maakte in die gloeiende kachel! Als een oordeel. Maar eindelijk werd het toch stil.
Na een poosie schoot het mijn moeder te binnen dat ze nog nooit dat turrevie in de kachel had gestopt. Ze doet het deurtje open. Daar had dat kreng van een rot op legge wachte. Witgloeiend vliegt ie de kachel uit, tussen de benen van vader door, die net van zijn werk thuiskwam, naar buiten de weg over! Nou trof het ongeluk dat we pal tegenover een grote boerderij woonden.
Die witgloeiende rot vliegt, hoe is het mogelijk, precies de hooiberg in met als gevolg dat én hooiberg én boerderij tot de grond toe zijn afgebrand."
(G.K. Keessen: 'Verhalen van en over Hannes van Elk', in: Oud Nuus Aalsmeer nr.113 (dec. 1998), p.22-23)
Beschrijving
Een rat wordt opgejaagd en vlucht in de brandende kachel. Als het deurtje van de kachel weer open gaat, vlucht te brandende rat en zet een hooiberg en een boerderij in brand.
Bron
G.K. Keessen: 'Verhalen van en over Hannes van Elk', in: Oud Nuus Aalsmeer nr.113 (dec. 1998), p.22-23
Commentaar
december 1998
Naam Locatie in Tekst
De Meer 
De Meer 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20