Hoofdtekst
Roodkapje
Roodkapje woonde ook bij haar moeder hé, want die woonden allemaal ergens. Die had altijd een rood kapje aan. Op den duur zegden de mensen allemaal "Roodkapje" omdat ze in 't rood altijd was. Ze woonden zo in 't begin van een bos, maar achter dat bos woonde haar grootmoeder.Op een keer kregen ze tijding dat die grootmoeder ziek was. De moeder zei: "Ik zal wat koeken bakken, en dan draagt ge die naar grootmoeder, want z' is ziek." "Ja," zei Roodkapje.Maar dan waren de koeken gebakken, en nog wat appelen erbij, en met haar korfke ging ze buiten. Dan zei de moeder: "Ga niet door 't bos hé. Want als de wolf in 't bos zit, dan pakt die u aan. Ga liever rond het bos." Maar Roodkapje, die was zo levenslustig. En zingen en doen, en ze sprong en ze danste, en ze ging wel door 't bos. Ze was halverwege, was de wolf daar. Zegt die: "Waar gaat gij heen?" "Naar grootmoe," zei ze. "Wat hebde gij bij?" "Ja, dat zijn koeken voor grootmoe. Ze is ziek". Hij liet ze voortgaan. Dan is ze voortgegaan naar de grootmoeder. De wolf was voorop gelopen, en die had de grootmoeder opgegeten. Dan lag hij zelf in 't bed.Dan kwam Roodkapje daar binnen, en zei ze: "Ik ben hier en 'k heb koeken bij voor u." Maar de wolf, die grolde zo wat en toen kwam ze korter bij en ze zei: "Waarom hebde gij toch zo'n grote ogen?" "Ja, om u beter te kunnen zien" zei de wolf. "En waarom hebde gij zo'n grote handen?" "Ja, om alles beter te kunnen pakken." "Waarom hebde gij ne grote mond?" "Om u op te eten," zei hij, en hij sprong uit bed. Maar Roodkapje die was heel vlug, die liep gauw buiten, sloeg de deur toe. En juist was haar vader daar. Haar vader was in 't bos. Dat was een jachtopziener of zoiets en die had een geweer bij. Die schoot de wolf toen dood.Ja, toen sneden ze die open en kwam de grootmoeder er uit. Toen konden ze de pannekoeken nog gaan opeten.
Roodkapje woonde ook bij haar moeder hé, want die woonden allemaal ergens. Die had altijd een rood kapje aan. Op den duur zegden de mensen allemaal "Roodkapje" omdat ze in 't rood altijd was. Ze woonden zo in 't begin van een bos, maar achter dat bos woonde haar grootmoeder.Op een keer kregen ze tijding dat die grootmoeder ziek was. De moeder zei: "Ik zal wat koeken bakken, en dan draagt ge die naar grootmoeder, want z' is ziek." "Ja," zei Roodkapje.Maar dan waren de koeken gebakken, en nog wat appelen erbij, en met haar korfke ging ze buiten. Dan zei de moeder: "Ga niet door 't bos hé. Want als de wolf in 't bos zit, dan pakt die u aan. Ga liever rond het bos." Maar Roodkapje, die was zo levenslustig. En zingen en doen, en ze sprong en ze danste, en ze ging wel door 't bos. Ze was halverwege, was de wolf daar. Zegt die: "Waar gaat gij heen?" "Naar grootmoe," zei ze. "Wat hebde gij bij?" "Ja, dat zijn koeken voor grootmoe. Ze is ziek". Hij liet ze voortgaan. Dan is ze voortgegaan naar de grootmoeder. De wolf was voorop gelopen, en die had de grootmoeder opgegeten. Dan lag hij zelf in 't bed.Dan kwam Roodkapje daar binnen, en zei ze: "Ik ben hier en 'k heb koeken bij voor u." Maar de wolf, die grolde zo wat en toen kwam ze korter bij en ze zei: "Waarom hebde gij toch zo'n grote ogen?" "Ja, om u beter te kunnen zien" zei de wolf. "En waarom hebde gij zo'n grote handen?" "Ja, om alles beter te kunnen pakken." "Waarom hebde gij ne grote mond?" "Om u op te eten," zei hij, en hij sprong uit bed. Maar Roodkapje die was heel vlug, die liep gauw buiten, sloeg de deur toe. En juist was haar vader daar. Haar vader was in 't bos. Dat was een jachtopziener of zoiets en die had een geweer bij. Die schoot de wolf toen dood.Ja, toen sneden ze die open en kwam de grootmoeder er uit. Toen konden ze de pannekoeken nog gaan opeten.
Onderwerp
ATU 0333 - Little Red Riding Hood
ATU 0333 - Little Red Riding Hood 
AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)
AT 0333 - The Glutton (Red Riding Hood)
Beschrijving
Roodkapje moest van haar moeder koeken en appelen naar haar zieke grootmoeder brengen. De moeder drukte Roodkapje op het hart dat ze rond het bos moest lopen. Roodkapje was echter niet bang en liep door het bos, waar ze de wolf ontmoette, die vroeg waar ze naartoe ging. "Ik ga koeken naar mijn zieke grootmoeder brengen", zei het meisje. De wolf liet het meisje doorlopen, maar haastte zich snel naar het huis van de grootmoeder. Hij at de grootmoeder op en ging zelf in het ziekbed liggen. Roodkapje kwam binnen en vroeg: "Grootmoeder, waarom hebt u zulke grote ogen?", waarop de wolf antwoordde: "Dat is om je beter te kunnen zien". Daarna zei Roodkapje: "Grootmoeder, waarom hebt u zulke grote handen?", en de wolf antwoordde: "Dat is om je beter te kunnen pakken". Roodkapje vervolgde: "Grootmoeder, waarom hebt u zo'n grote mond", waarop de wolf zei: "Om je op te eten", en hij sprong uit het bed. Roodkapje vluchtte snel naar buiten en sloeg de deur dicht. Precies op dat moment stond haar vader, die jachtopziener was, daar met zijn geweer. Nadat hij de wolf had doodgeschoten, sneed men de buik van het dier open, waarna de grootmoeder tevoorschijn kwam en ze allemaal samen de koeken konden opeten.
Bron
K. Bruynseels, Leuven, 1991
Commentaar
7. Sprookjes
antwerps (nijlen)
16
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Roodkapje
Roodkapje
Naam Locatie in Tekst
Nijlen
Nijlen