Hoofdtekst
Beschrijving
Tot voor de tweede wereldoorlog woonde in Wezemaal een tovenaar die veel mensen hielp, maar die met de duivel omging. Wanneer iemand koorts had, kon de tovenaar die koorts overdragen naar een hond. Op een zondagavond was de tovenaar aan het kaarten, toen hij plots zei: "Ik moet naar huis. Ik ben betoverd en het is nu mijn tijd". De man geraakte echter niet meer thuis en stierf ter plekke.
Bron
A. Roeck, Leuven, 1950
Commentaar
3.1 Duivels
brabants (hageland)
328
Vóór WOII
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Wezemaal 
Wezemaal 
Plaats van Handelen
Wezemaal
Wezemaal