Hoofdtekst
’t Was hier in der stroate e mens en ze kocht zie e kiendje. Heur beste moat, die nevens de deure weunde, was do lik sjaloes van. En s’è zie da kiendje lik verwenst: da groeide wel, mo ’t was lik e bitje anozel. Da vromèns gienk domee no de dokteurs, mo ze kosten ziender do nietent andoen. Ip den deur is ze zie do mee no de pater gewist. J’èt ie da belezen en da mens e kruusje gegeven. Ze moeste da boven heur deure hangen en da vromens gienk ton nie mi binnen kunnen. En woarliks, ze koste nie mir over de zulle (dorpel). En da was heur beste moat! Die joeng is nu dertig joar en j’is nog oltied azo.
Beschrijving
In Zandvoorde had een vrouw een kindje gekregen. De beste vriendin van die vrouw was jaloers en verwenste het kind. Het kind groeide wel, maar het was een beetje achterlijk. Omdat de dokters geen raad wisten, ging de moeder met haar kind naar de pater. De geestelijke overlas het kind en gaf de moeder een kruisje om boven de deur te hangen. Daardoor kon de beste vriendin van die vrow niet meer over de dorpel.
Bron
M.-R. Nijsters, Leuven, 1969
Commentaar
2.1 Heksen
west-vlaams (nw van houtland)
153.1
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Zandvoorde 
Zandvoorde 
Plaats van Handelen
Zandvoorde
Zandvoorde