Hoofdtekst
Beschrijving
De kinderen van een boerin kregen altijd een appel of een peer wanneer ze voorbij het huis van een buurvrouw liepen. Daardoor spraken de mensen tot de boerin: "Durf jij je kinderen dat laten aannemen? Dat is toch een heks! Kom eens naar buiten en laat je borstel eens vallen. Ze zal er niet overheen stappen!" Toevallig stapte de buurvrouw net op dat moment van het voetpad. De boerin geloofde echter niet dat die buurvrouw een heks was.
Bron
D. Lecock, Leuven, 1974
Commentaar
2.1 Heksen
brabants (haspengouw)
9I
Kindertijd van de informant
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Laar   

