FBECK0239_0240_8 - Een weerwolf die bloed verliest, wordt weer mens
Een sage (mondeling), 1947
Hoofdtekst
Ik heb zelf de weerwolf eens gehoord maar ik 'dèrde' niet gaan zien. Ik had de kinderen slapen gelegd en daar aan de achterkant staan twee vensters en daar hoorden we: 'Auw - Auw!' en de kinderen hadden zo'n schrik en ik moest de hele tijd bij hen blijven. 't Had gesneeuwd en 's anderendaags 's morgens zagen wij zijn poten in de sneeuw staan, 't was gelijk van een kalf. En mijn man zaliger heeft eens tegen hem moeten vechten. Hij kwam eens van Bettenhoven en daar viel de weerwolf hem aan en toen heeft hij daar twee uur gevochten. Hij werd direct gewaar dat die weerwolf bijkans aan 't einde van zijn term was want zo kwaad was hij. Hij had een gaffelke maar hij was zo onverwachts overvallen dat hij dat had laten vallen en op 't laatste had hij het toch kunnen oprapen, en toen hij dat op hem aan hield kon hij niets doen en toen stak mijn man hem en hij zei: 'Jezus, Maria, Jozef' en toen viel de andere zijn vel af en daar stond zijn beste kameraad vóór mijn man en hij zei: 'Ik wens dat ge honderd uren van hier zat'. En die weerwolf was, was toen helemaal in zijn macht en die is toen moeten vertrekken naar die plaats waar ze hem gewenst hadden. Toen mijn man thuiskwam was hij nog zo verwaaid dat hij me niet kende, ik stond aan de deur te zien of hij nog niet aankwam omdat het zo laat al was en ik moest zeggen: 'Zijt gij het?' om hem weer op 't zijne te brengen.Die weerwolven dat zijn er die bij de duivel getekend hebben en daarvoor moesten ze met een zwarte hen op een kruisstraat gaan staan. Dan kwam de duivel en die pakte de hen en dan waren ze ingelijfd voor een tijd en dan kregen ze een vel en geld.
Beschrijving
Op een winteravond toen ik de kinderen naar bed had gebracht, hoorde ik bij het raam een weerwolf. Weerwolven zijn mensen die een pact hebben gesloten met de duivel nadat ze met een zwarte hen op een kruispunt stonden. Wanneer de duivel de hen aanneemt, krijgt de man een vel en geld. In ruil daarvoor moet hij gedurende enige tijd regelmatig als weerwolf rondlopen. De ochtend na die bewuste winteravond, stonden de afdrukken van de poten van de weerwolf in de sneeuw. Toen mijn man nog leefde, heeft hij eens twee uur lang gevochten tegen een weerwolf die hij was tegengekomen toen hij terugkwam van Bettenhoven. Gelukkig had mijn man een bijltje bij zich, waarmee hij de weerwolf verwondde terwijl hij de volgende woorden uitsprak: "Jezus, Maria, Jozef!" Op dat ogenblik viel het vel van de weerwolf op de grond: daar stond de beste vriend van mijn man. Mijn man sprak tot hem: "Ik wens dat je honderd uur van hier verwijderd bent!" De weerwolf moest toen vertrekken naar de plaats waarnaar men hem had verwenst. Toen mijn man thuis kwam, was hij nog zo verbouwereerd, dat hij me eerst niet herkende.
Bron
F. Beckers, Leuven, 1947
SINSAG 0822 - Werwolf getroffen (geschlagen) nimmt wieder menschliche Gestalt an (und ist erlöst oder stirbt). 