Hoofdtekst
Jà, veer hebben dao noëts niks met aan der hand g'had. Mer hie e bitsje wijer, dao woënt e mèisje, allé, 'n vrouw, dat is e nichske, eigelik 'n hawf (half) nichske miër van ós, mer ver kènden dèi vader good, dat waor ouch enen oudstrijder, dèi is met Wullem zaliger aan 't frónt gewèis, ene Vanderkrach is dat. En dèi zag altijd dat zijn vrouw wie ze jóngk waor, mer zij zelf spraok dao neet euver tegen ós; die keem hie ouch neet veul hé, jà, vrouwluj hé, dao hebben veer ós noëts zoë met gehawwen, en die waor van Rèikem. En wie die jóngk waor, nog neet getrouwd, woënde die dao, in Rèikem, kórt bij woë nów 't gestich is, aan de k(a)naal dao. En die haw 'n vriendin van heur, dat waor de dochter van zoën vrouw, woë ze van zagten dat 't 'n heks waor. En zij ging dao ins ene kiër nao tów, ze mósj heur get vraogen, die niëjden (naaiden) allebei veul, zoë veur auwer luj hé, en ze wou die vriendin get gaon vraogen, en ze geit dao op 't onverwachs nao tów, jà, die vrouw, ze haw dat ouch al gehuurd mer ze dach, 'och dat is toch neet waor.' En ze ging dao nao ttów - jà, geer zijt neet van Rèikem hé -PK: Nein, mer ich kèn mich dao toch e bitsje.Jà, dat waor zoë e paar straoten wijer, in Aud-Rèikem, dao, jà, woënden zij dao nów of waoren die dat, aan den Auwe God. En toen, jà, toen kump ze dan dao, en ze klop, en ze huurt niks, en toen deit ze de deur mer open. Jà, ze waor dao good eigen hé. En dao zaog ze neemes (niemand) hé, en toen keek ze zoë ins rónd, en toen zaot dao, hiël in enen hook, 'n zwarte kat, weggekropen hé, veurdat heur nemes zou zien. Verstèis-te mer dat... jà, en zij, die vrouw van hieveur hé, liet (laat) ene schriëf (schreeuw) en de deur uit. Zoë wit es e lijk . En 's middigs kump dat mèisje, heur vriendin, bij hun, 'Waor-ste bij ós gewèis, deze mörgen?' 'Jao', zèit ze, 'mer ich wèit het nów, ich kèn al wijer.' En - ze zag dao niks van tegen heur, hé, niks - wâl tegen de paters, toen ze ging beechten. 'Och', zagten die,'laot ze maar stillekes-aan lènks liggen, dan gebeurt uch wâl niks.' En dat heit ze ouch gedoon, hé. Kijk, inins dat âfbreken, dat moch ze neet, want dan kósjten zich die dich soms get aan der hand doen hé, want ze zagten altijd, dat ze de audste dochter van 'n heks ouch heks woor, jà, en dat waor dan liëlik hé. Jao, mer zoë is die aan(ge)'komen.PK: En zoën heksen, wat kósjten die zoë al eemes aan der hand doen?Jà, van alles hé, mer dao heb ich noëts zoëveul van gehuurd. Nei, toch neet.PK: Dèks van kènger krank maken of zoë?Jao, zoë.PK: Wat heb ger dao zoë al van gehuurd?Och toch niks partikeleers. Ich weit 't ouch al neet miër. O[n]ze Wullem dèi has-te daoveur mooten hebben. Ich heb mich dao noëts zoë met opgehauwen...
Onderwerp
SINSAG 0608 - Andere Begegnungen mit Hexentieren.
  
Beschrijving
Een meisje uit Boorsem had een vriendin in Rekem over wie men vertelde dat het de dochter van een heks was. Op een dag ging het meisje onverwachts haar vriendin opzoeken. Het meisje klopte aan, maar ze hoorde niets. Toen het meisje de deur opendeed, zag ze een zwarte kat zitten, die zich in een hoek verborgen had. Omdat het meisje bang was, ging ze snel terug naar huis. Later op de dag kwam haar vriendin haar opzoeken en vroeg: "Ben jij vanmorgen bij ons geweest?" Daarop antwoordde het meisje: "Ja, maar het is al niet meer nodig. Het probleem waar ik voor kwam, is al opgelost". Het meisje durfde haar vriendin niet te vertellen wat ze werkelijk te weten was gekomen. Het meisje ging wel biechten bij de paters. De geestelijke sprak tot haar: "Laat die mensen maar gewoon links liggen, dan zal er met jou niets gebeuren". Men vertelde immers altijd dat de oudste dochter van een heks zelf ook een heks was.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
B/VII/405
fabulaat
Bandopname
Naam Locatie in Tekst
Boorsem   
Plaats van Handelen
Boorsem   
Rekem   
