JVENK0183_0184_10248 - Herhaalde ontmoetingen met een dode

Ich waas guon kaarte. Dat hoes laag nogal get allein. En wie ver geduon hauwe ging ich boete, het waas hiel donkel, en in dat ich in de duer kom zeen ich dao inins get vuer mich stuon. Dat waas ’n hiel groete gestalte mèt ene lange mantel om, dat moot ene doejemantel gewaes zien. Dae haeng tot op de grond. En het gezich waas krietwit, dao waas niks anges van te zeen as dat het krietwit waor. Gein ougen of niks kosjte dao van zien. En ich versjrok mich, dat konste wal deinke. Dat waas zjus of get op mich waor en dat mich daeg stilstuon. Ich kosj geine stap mier vueroet zètte. Zonger mich om te dreje bèn ik trök bènne gegange, zoe trök achteroet. Dao bèn ich enen hiele toer op ene stool mote blieve zitte, zoe hauw mich dat gepak. Wie ich heives gaeng waas niks mier te zeen.E paar daag later waas ich weer guon kaarten en dow stong het dao weer wie ich boete kaem, maa now e bitsje wujer. En weer meusj ich trök nao bènne achteroet. Dao waas gei gedach van mich om te dreje. Het waas weer ofwent mich eine mèt de sjouwers pakde en achteroet dujde. Dao gebäörde vanal rond daen tied. Dao zien ze ouch ins mèt de revolver bènnegekomme wie ver aan ’t kaarte wuore vuer al het geljd mèt te pakke.En dow is het mich nog ene derde kier versjiène, maar dat waas enen hiele toer later. Dow staeng er aan de mèstem (mesthoop) en ich meusj langs hem duor. Maa wie ich korterbiej kaem waas het inins eweg. Het waas dow waal neet hiel donkel mier, het gaeng al nao de mörgen opaan. Eders kier dat het mich versjaen staeng het e bitsje wujer van mich, altied op ene zelfde aafstand. Ik bèn eigelik ouch dom gewaes. Ich hej mote vraoge waat het wol, want dat is zièker eine gewaes dae is trökgekomme.

SINSAG 0477 - Begegnung mit Geistern.    SINSAG 0477 - Begegnung mit Geistern.   

Een man die in het donker alleen terugkwam van een kaartavond, zag onderweg een verschijning met een krijtwit gezicht. Het spook droeg bovendien een lange dodenmantel. Doodsbang ging de man naar binnen. Enkele dagen later kwam de man het spook opnieuw tegen. Een hele tijd later verscheen het spook aan het einde van de nacht nog een keer bij de mesthoop. Zodra de man dichterbij kwam, verdween het spook. Bij iedere verschijning was het spook iets verder van de man verwijderd. Achteraf besefte de man dat hij had moeten vragen wat het spook wilde, want het was waarschijnlijk een teruggekeerde dode.

J. Venken, Leuven, 1968

1.4 Luchtgeesten

limburgs (maasvallei)

168

memoraat

Stokkem    Stokkem