ETIEL0097_0099_25106

Een metselaar uit Wallonië was op de leeftijd van negen jaar zijn moeder verloren. De vrouw met wie zijn vader hertrouwde, was echter een heks. Toen de metselaar met zijn vriendin was getrouwd, kreeg hij veel ongeluk. Zijn echtgenote raakte drie of vier vingertoppen kwijt door een ongeval in de fabriek waar ze werkte. Sommigen vermoedden wel dat het huis van de jongen onder invloed was van toverij, maar anderen lachten daarmee. Een oude man die de gesprekken van de jongens had gehoord, zei: “Jullie lachen daarmee, maar ik zal eens iets laten zien. Niemand van jullie is in staat om mijn portefeuille die daarginds in mijn jas zit, te gaan halen”. “Dat zou ik dan wel eens willen zien”, zeiden de jongens tegen elkaar. Geen enkele van de jongens geraakte echter op minder dan drie meter van de jas, want ze werden onmiddellijk bij de keel gegrepen.
De metselaar kreeg de raad om zijn huis door de pastoor te laten overlezen. Toen de pastoor in het huis stond, moest hij echter weer naar buiten omdat het kwaad te sterk was. Uiteindelijk is de oude man uit het café samen met zijn schoonbroer naar het huis gekomen. Hij vroeg de man waar het sterkste paard van de parochie stond, zodat hij het kwaad daarop kon zetten.

E. Tielemans, Leuven, 1978

2.1 Heksen

brabants (zuid-west)

16Y

1925

memoraat

Gaasbeek    Gaasbeek   

Wallonië    Wallonië