Hoofdtekst
Nów gaon ich uch nog ein vertèllen euver ein waffel, euver 'n waffel en e tuutje (zakje) babbelèire (zuurtjes). Dao waor ins ene kiër, hé, enfin, dat is ollemoal ech waor gebeurd, dao waor ins op ene kiër 'n vrouw en ene man, en die vrouw haw dan natuurlik e kiendsje gekregen, en dat waor dan al ene maond of ach, nein, ene maond of veer-vijf aud. 't Iërste wat die, die heks dao brach, dat waor 'n tuutje babbelèire, dat gaof ze aan dat kènjd, dat laog in de weeg, hé, dat kènjd stervende-krank, en good. Jà, dat haw toch al zeker eine van in zene mónd gestoken, of zij haw heur eine in de mond gestoken, zo nauw weit ich het neet miër. Het kènjd stervende-krank, mer ja, en dat haw nog niks gebaat, en dat waor nog weer tegooi gekómmen, mer toen op ene vieze kiër kaomde (kwam) ze weer trug, diezelfde, en dów gaof ze zoë e klein kènjd van, ich gaon zèggen van ene maonjd of zeven-ach, auwer waor het neet, twië dikke sókkerwaffelen, jà dat kènjd aot (at) dat, het woor e bouwke (boterhammeke) hé, dat beet dao-aan hé, hewâl, en dat kènjd 's anderendaags zoë stervende-krank dao waor gei gedach van!! Toen zag dèi minsch zoë: 'Hie is get mèt gebeurd', zèit er, mèt dat kènjd.' 'Jà, di en die is hie gewèis', zag die vrouw,'enne... hèit 'm twië dikke waffelen gegeven.' 'Hm, good gelap', zag ee, 'hèit 't dao-aan gebeten?' 'Oh jao', zag die vrouw toen. En die vrouw pak zich 's anderendaags 's möges op, en geit (gaat) nao Rèikem, nao de paterskerk, en dao hoofde ze mer, dów zat (zette) ze ich aan de beechstool neer, en dan duj-ste (duw je) op e knupke hé, en dan kaom de gardiaan van de paters kaom door - nao de gardiaan van de paters mósj-te goon hé - en dan kaom de gardiaan van de paters door, en zaot (zat) die vrouw dao mèt dat kènjd hé, en die zag dan dat hé. Onger de mès waor dat dan hé, es dat, dat kènjd krank waor, jao, en dów naoderhand wie de mès uit waor, ging die vrouw mèt dat kènjd hé, bij heum bènnen dan hé, woë ee zijn dinger haw.PK: (in 't kloëster?)Jao, en ging dao bènnen, enne toen overloos (overlas) er dat kènjd, en toen zag er zoë tegen die vrouw: 'Wèi kump ollemaol bij uch?' 'Jà, niemend as die en die', zag die vrouw dów. 'Jao, 't is een goddelijke schande', zag toen de gardiaan, ''t is een goddelijke schande', zag er, 'en ich gaon het uch laoten zien', zag er, 'wèi dat is, die zult ger wel kènnen', enne, er pakde zich zoë ene spiegel, 'en dao', zag er, 'kijk mer', zag er; in dèi spiegel stóng mich die vrouw bij dat kènjd, hé, en nów wósj die vrouwwèi het waor.PK: (in dèi spiegel waor dat te zien?)Jao, in dèi spiegel waor dat te zien, jao, ech gebeurd, ech gebeurd, dao ben ich bij gewèis, want die vrouw dorsj (durfde) allein neet gaon, die dorsj allein neet gaon, dao bèn ich bij gewèis, jao...
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
Beschrijving
Een vrouw wiens kindje vier of vijf maanden oud was, kreeg bezoek van een heks. De heks gaf een zakje zuurtjes aan het kind dat in de wieg lag. Omdat het kind al een zuurtje in de mond had genomen, werd het ernstig ziek. Na een tijdje genas het kindje gelukkig weer. Toen de heks een tweede keer terugkwam, gaf ze het kindje twee suikerwafels. De volgende dag werd het kind weer doodziek. Daarop ging de vrouw met haar kindje naar de overste van de paters van Rekem. Nadat de vrouw aan de pater had verteld wat er was gebeurd, overlas de geestelijke het kind en zei: "Het is een goddelijke schande! Ik zal u laten zien wie voor dat kwaad verantwoordelijk is". De pater toonde de vrouw een spiegel, waarop de heks te zien was, terwijl ze de wafel aan het kind gaf.
Bron
P. Knabben, Leuven, 1970
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
M/V/37
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Maasmechelen   
Plaats van Handelen
Rekem   
