Hoofdtekst
De weerwolf zat altijd langs de weg. En als ge daar door kwaamt, dan vloog die op u. Als ze die kosten bloed trekken, dan was hij weerwolf-af. Iemand, die niet bang was, had dat gehoord en die zei: 'Ik wou toch wel eens proberen.' Maar die dronk nogal veel. Op 'nen avond kwam hij later daar door op die bepaalde plaats, met een goed stukske in. De weerwolf vloog op hem, maar hij had het mes open in de maal, en hij gaf hem een ferm snee in zijn handen, die had hij zo over zijne nek. En toen stond hij voor hem en het was 'ne mens die hij heel goed kende. En toen zei die: 'De zuls mich neet miê zeen, mè wanste mich verreeits dan maak ich dich kepot.'
Onderwerp
SINSAG 0801 - Werwolf lässt sich tragen.   
SINSAG 0822 - Werwolf getroffen (geschlagen) nimmt wieder menschliche Gestalt an (und ist erlöst oder stirbt).   
Beschrijving
De weerwolf zat altijd langs de weg te wachten tot er iemand voorbijkwam op wiens rug hij kon springen. Wanneer men de weerwolf kon laten bloeden, dan werd hij weer mens.
Op een dag was er een dappere man die de weerwolf een lesje wilde leren. Nadat de man zich wat moed had ingedronken, ging hij op weg met het mes in de hand. Toen de weerwolf de man besprong, werd het beest verwond door het mes en veranderde het onmiddellijk in een mens. De gewonde weerwolf sprak tot de man: "Je zal me hier niet meer zien, maar als je me verraadt, dan vermoord ik je."
Op een dag was er een dappere man die de weerwolf een lesje wilde leren. Nadat de man zich wat moed had ingedronken, ging hij op weg met het mes in de hand. Toen de weerwolf de man besprong, werd het beest verwond door het mes en veranderde het onmiddellijk in een mens. De gewonde weerwolf sprak tot de man: "Je zal me hier niet meer zien, maar als je me verraadt, dan vermoord ik je."
Bron
R. Celis, Leuven, 1954
Commentaar
1.6 Weerwolven
limburgs (bree en omstreken)
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Opitter   
