PKNAB0614_0615_7119 - Waarzegger te Maastricht - maakt ziekte bekend en voorspelt dood

Och, en dao gaon d’rs zoeveul naotow! Nów is dat ene man hé, woe ze miestal nao tow gaon. Och zoeveul!…PK: Kènt ger zoe gevallen van dao…?Ein zal ich dich nog zèggen, dao is toch neemes kaod um.PK: Jao, mer ich how mich dat toch veur mijn eigen huur…Dat waor ene man, ene struise man, dèi veulde zich neet zoe good. En er ging nao den dokter. "Jà", zèit den dokter, - hie dèi van Laoneke - Jóngen ’t is ouch zoeget de lèste vijf jaor gewèis, - "Du moos wijer gaon jóng." En ee nao Leuven. Jà, ze zagten ‘m neet wat er had, mer ee mós mer uitscheien met werken - er waor bekan zestig, es er get langer gewach had mèt nao den dokter te gaon waor er gepensioneerd gewèis - en zich veern (vieren, rusten). Mer good, er had gèire geweten wat er had, mer dat zag ‘m neemes… "Get op de lóngen, mer du kumps er wel van âf", hadden ze in Leuven gezag. En ee hie zich veeren, rusten hé, mer ee waor benujd (benieuwd) nao wat er had. En op ene gooie mörgen, er allein nao de woerzègger tow, - hij had zoe e breefke, anders kumps-te dao neet bènnen hé, - en ee dao nao tow. "Jà", zèit die, die heks… "Jà tèiring had er, TB", zag er. Eee verschoot, mer ‘r had ’t toch wel zoe e bitteke gedach. "En wie lang heb ich nog te lèven?" vroog er toen. "Nog vijf jaor, es-der ’t toch weiten wilt", zag er, affèing, er zag ’t zoe neet… neet zoe bruut, mer es er ’t zich uittèlde kwâm ’t dao op neer. Ee terug, zèit dat aan de dokter: dèi lachde mèt ‘m. "Jà, du hebs t.b.c.", zeit er, mer dao sturfs-te neet van, jóng." En ’t waor ouch zoe, ee storf neet van t.b.c., mer verleden jaor, kump-er ónder enen ottoo! doed huur!! Op slaog doed!! Jà, den angere daog toch, mer ee waor neet mier bij der zijne (bewust zijn) gewèis!! Toen storf er van ’n aksident!

Een corpulente man die zich al geruime tijd niet goed voelde, ging naar de dokter. De arts vertelde de man dat hij nog maar vijf jaar meer te leven had en stuurde hem naar een specialist in Leuven. Daar kreeg de man de raad om te stoppen met werken. "Je hebt iets aan je longen, maar je geneest wel", had men gezegd. Men wilde de man echter niet vertellen welke ziekte hij precies had. Op een dag ging de man naar een waarzegger. Die vertelde hem dat hij tuberculose had en dat hij nog maar vijf jaar meer zou leven. Vervolgens ging de man terug naar de dokter en vertelde wat hij van de waarzegger te horen had gekregen. "Ja, je hebt inderdaad t.b.c.", antwoordde de dokter, maar daar sterf je niet van!" De man is inderdaad niet gestorven aan zijn ziekte. Vijf jaar later werd hij overreden door een auto.

P. Knabben, Leuven, 1970

limburgs (maasvallei)

L/X/608

fabulaat

Lanaken    Lanaken   

Leuven    Leuven