CJ011701

It wie yn 'e oarloch. Se sieten de koaning achternei. De koaning wie op 'e flucht. Hy kloppe by in húske oan. Dêr krige er iten en drinken. Wylst er oan 't miel siet, sei de man: "Jo lykje suver wol hwat op 'e koaning." De koaning lake en sei: "Elk minske hat syn dûbelgongers." Doe fregen se him hoe't er hiet. Hy sei : "Willem is myn namme."
It wie tsjuster en de koaning wist it paed net. Dat, doe't er wer fuort woe, brocht de man him in eintsje op stap mei de lantearne. Doe kom dêr folk oan, dy sochten de koaning. Sy woenen him ha.
De man sei foars: "Willem, ik moet even terzijde gaan. Hier, pak jij de lantaarn en licht mij bij."
Doe't it folk dat hearde, hienen se der fansels alhiel gjin euvelmoed yn, dat dat de koaning wêze soe. Dat sy roannen foarby.
Letter woardde dy man it gewaer, dat it de koaning west hie, dy't er doe by him hie. It wie him bot yn 'e wei, dat er de koaning sa foars oansprutsen hie. Mar de koaning bileanne him ryk, hwant hy sei: "Dêrtroch ha jo my krekt it leven ret."

AT 0952 - The King and the Soldier    AT 0952 - The King and the Soldier   

ATU 0952 - The King and the Soldier.    ATU 0952 - The King and the Soldier.   

Man waar vluchtende koning eten en drinken krijgt, vindt hem op de koning lijken. Die zegt dat iedereen een dubbelganger heeft en geeft zijn naam. Als mensen die op zoek zijn naar de koning, de man de koning bij de voornaam horen aanspreken, denken ze dat het niet de koning kan zijn en lopen voorbij. Het hindert de man dat hij de koning zo onbescheiden heeft aangesproken. De koning meent dat hem zo het leven is gered en beloont hem goed.

Corpus Jaarsma, verslag 117, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)

10 oktober 1966

The King and the Soldier

Willem    Willem   

2013-03-01 14:46:21