Hoofdtekst
Den èèuwigen kruwer ên ze ezeid overtied, die woaternekker dat was ton e pèèrd mi jen vint der op of e vromêns - ik weet niet jüst - toch mi je mêns derop, gouw. En dat wos, zein ze in den oeden tied, dat wos e pèèrd die in ’t woater gienk toe tegen ze nekke en die de mênschen verschuwde en woavan dat de mênschen overtied benauwd woaren. En ze noemden dat den èèuwigen kruwer, omdat da onderwiel eki ezien ws en dat verdwèèn.En dat woaren ton de strangevisschers van ierent die dat vertelden. En d’andere mênschen die ton giengen te kruwen of euder karten gon zetten op ’t strange woaren doavan verschrikt.
Beschrijving
De eeuwige kruier was een paard met een man of een vrouw erop, dat tot aan zijn nek in het water ging en de mensen bang maakte. De strandvissers waren allemaal bang voor de eeuwige kruier.
Bron
A. Cornelis, Gent, 1958
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (kust)
149
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Koksijde 
Koksijde 