Hoofdtekst
Ik seach us op in nacht op 'e greate wei in ding, dat wie sa swart as roet. 't Wie sa heech net as in folwoechsen minske. It stie stil, 't stie in bytsje oan kant. It stie oan 'e súdkant. Flak dêr by, oan 'e noardkant leinen tolwe deade minsken yn 'e berm. It is al jierren lyn dat ik dat sjoen ha. Ik ha altyd tocht: Dit is foartsjirmerij. Mar der is noait hwat fan neikaem.
Beschrijving
Een man zag aan de zuidkant van een weg iets groots en zwarts. Aan de noordkant lagen twaalf dode mensen in de berm. Het was toverij.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 120, verhaal 14
Commentaar
23 oktober 1966
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21