Hoofdtekst
Tussen Scherpenheuvel en Rillaar woênde nen aâven mins van een zestig jaor aâd. Ze noemden hum de koeimiêster, want de boeren öt den omtrek kwamen’em roepen as de biêsten zik waren. Hê had e boekske, en dao las’em in as’em de koei kwam euverlezen. En altêd wrijfde ‘n ‘em is euver zên klak. Hê dee zoê grêllig dat ’t zwiêt hum van zê gezicht drupte. En as’em wegging zee’em altêd da ze de koei mar goed moesten voeieren en da ze dan wel langzaomerhand beter zou worden. Op ne kiêr hadden ze hum nog is geroepen. En wiêr ’t zelfde spêlleke. Mar hoe ’t gebeurd is weet ik nie, mar iniêns viel zên klak af. Toen zagen ze dat’em een natte spons onder zên klak zitten had.
Beschrijving
Tussen Scherpenheuvel en Rillaar woonde een zestigjarige man die 'de koemeester' werd genoemd omdat de mensen hem vaak kwamen roepen wanneer er een koe ziek was. Wanneer de man een koe kwam overlezen, wreef hij over zijn pet en las hij voor uit een boekje tot het zweet van zijn gezicht druipte. Vóór zijn vertrek zei de man altijd dat de koe wel zou genezen als men ze genoeg eten gaf. Op een dag was de pet van de man op de grond gevallen. Op zijn hoofd lag een natte spons.
Bron
C. Ooms, Leuven, 1968
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (beringen en omstreken)
408
fabulaat
Naam Overig in Tekst
koemeester van Rillaar   
Naam Locatie in Tekst
Deurne   
Plaats van Handelen
Rillaar   
Scherpenheuvel   
