Hoofdtekst
’t Was nie verre van Geldhofs ’n oed huus wo dat er ’n slichte vint ollene weunde, die m’n moeder moeders vint vele wies maakte zodoanig dat ie z’n verstand verloor en hem versmoarde an de Zielebrugge. M’n moeder moeders vint moest begraven worden. Z’n vrouwe had nogal ’n bintje centen mor heur broere zei: "Je moe joen geld nie an die begravienge hangen” en de paster zei: "Die slichte vint go van z’n leven levend verbranden”. En ’t is wo gewist ook (van de dunder of iets anders). Van z’n slicht geweten is ’t ie doadgegoan. Z’n name was Pollet.
Beschrijving
In een oud huis woonde een slechte man die mensen allerlei zaken probeerde te doen geloven. Een buurman raakte door die slechte tovenaar zijn verstand kwijt en pleegde zelfmoord door in het water te springen bij de Zielebrug. De weduwe van die man kreeg van haar broer de raad om haar laatste geld niet aan de begrafenis uit te geven. De pastoor voorspelde dat die slechte tovenaar ooit levend zou verbranden. Zo gebeurde het ook.
Bron
C. Dewaele, Leuven, 1967
Commentaar
2.2 Tovenaars
west-vlaams (oostkust)
389
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Zielebrug (Zuienkerke)   
Naam Locatie in Tekst
Houtave   
