Hoofdtekst
Ons oudste mannekens hebben ze nog gezien. ’t Was een schone juffrouw die langs de weg zat. ’t Was enen gegaan om ze vaste te pakken maar ie kost niet. Ie was ’t er altijd t’seien (naast). ’t Is dan dan ze van vreze weg gelopen zijn. Ze wilden hebben dat dat een ziele was die weerkwam om verlost te worden. Nu gebeurt dat niet meer omdat de doden gezegend worden in ’t graf.
Beschrijving
In Etikhove stak plots een hevige windvlaag op, die het stof omhoog deed vliegen en de stapels hooi in de lucht deed ronddraaien.
Bron
M.-P. Kesteleyn, Leuven, 1964
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
oost-vlaams (vlaamse ardennen)
65
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Etikhove 
Etikhove 
Plaats van Handelen
Etikhove
Etikhove