RCALL0141_0142_13373 - Heks machteloos door priester te Meulebeke

Ik hè ne keer de koeke gezet gewist. Het was een wuveke die achter een stute (boterham) kam. Ik was juste thus van skole, we weunden bie oeze tante. Ik zei: “Tante, mag ik die stute geven an dat wuveke”? Het kwam bie mie en sloeg ip mien skoere en zei: “gie ziet een broaf meiske”. Twee doagen erachter had ik het zitten. Ik gienk voeort noa skole en de zustre zei: “ge ziet zekers ziek, teure mo noar hus”. Ol noar hus kommen moste ik spugen en ik kroop in bedde. Mien voader gienk achter den dokteur, je visiteerde mie en je zei: “het is doeod woa dat ligt”. “Ik peize het niet” zei voader, want ol wat dat it bluft erin”. ‘k Moste nog ne keer gevisiteerd zien: “’t is liek da’k zegge”, zie den dokteur. Je mochte ne meer kommen van voader. Het kwam zoeverre da’k nie meer rechte kon en met een bulte liep van ellenden. Mien noenkel zei: “ we zullen ne keer de paster roepen van ’t hospitaal”. Je kwam en gaf mie een kruske. We mosten goan dienen. Ze zien gewist met twee die zoaterdagnuchtend. Het was roend den drien en noa Zwevegem. Oe ze hoolverwege woaren kosten ze geen weg ne meer, ze zwitten en mosten rusten. Ze giengen ton voeort noa de kerke, woa ze de messe hoeorden en kregen en lient en een koeke. Ik moste dat lient negen doagen roend mie droagen en negen doagen van die koeke eten. De zundagnoene kwam de paster were oe ze juste thus woaren. Je zei: “oe hè je’t gesteld”? “Wreed ofgezien” zeien ze. “ Ik wok” zei ne. “Ik hè wok wreed ofgezien en ge ziet die eure angezet”. Je wiste het ip vuf minuten noa. Je kwam ton bie mie en je zei: “Oe hè je ’t gie gesteld”? Ik zei: “han ze twee oakers water ip mien gegoten, ik zoe niet natter gewist hèn”. Het was in het keren van het kwaad da’k zoe zwitte. Ik hè ton begunnen beteren.

SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste    SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   

Een meisje had een boterham gegeven aan een bedelares. Daarop had de bedelares het meisje op de schouder geklopt met de woorden: "Jij bent een braaf meisje". Twee dagen later werd het meisje echter ziek. Omdat de dokter niet kon helpen, liet men de pastoor komen. De pastoor gaf het meisje een kruisje en raadde haar familie aan op bedevaart te gaan. Op zaterdagochtend vertrok men omstreeks drie uur met twee personen naar Zwevegem. Toen de mensen halfweg waren, konden ze haast niet meer voort. Na afloop van de mis kregen de pelgrims in Zwevegem een lint en een koek. Het zieke meisje moest dat lint negen dagen dragen en negen dagen lang van die koek eten. Op het ogenblik dat de pelgrims niet voort konden, was het meisje ook helemaal bezweet geweest. Op dat moment was het kwaad gekeerd. Een tijdje later was het meisje genezen.

R. Callens, Leuven, 1968

1.6 Weerwolven

west-vlaams (tielt en izegem)

319

Kindertijd van de informant

memoraat

Meulebeke    Meulebeke