WVANH0263_0264_42669

Tovenaar doet ratten in het vuur lopen (variante)Ons vader heeft dat wel duizend keren verteld. Als hem ,nog jong was dan diende hem bij Leper Sikke en die had al dikwijls tegen ons vader gezegd dat hem dat kost. Op ne keer kwam den onderpastoor daar eens en die boeken lagen juist op tafel en ons vader die hoorde dat: "Maar Zien toch, wie verstaat dat?" zei den onderpastoor tegen zijn wijf. Sikke kwam juist binnen en den onderpastoor die vroeg: "Sikke, zult ge u niet vastlezen?" "Nee't", zei Sikke, "gij weet dat niet hé, maar ik heb ook tot 19 jaar voor geestelijke geleerd. Ik heb aan die boeken 60 Fr. gegeven en ik geef die niet weg. Ik heb die gekocht te Mechelen op de Oude Markt en ik ben die zo goed meester als gij." De Sikke die had heel veel ratten en als ze op ne zondag eens uit de vroegmis kwamen begost ons vader daarover: "Als ge dat dan toch kunt, waarom stuurt ge ze dan niet naar een ander?" "Jamaar", zei de Sikke, "Soo Claes die heeft ook tot 19 jaar voor geestelijke geleerd en die kan dat ook en dan zijn ze direct vroem (terug)." De Sikke moest die sturen naar 't kortste huis waar eten was en dat was juist Soo Claes. Onder 't eten had ons vader daar dan nog iets van gezegd. "Als ge een hart in uw lijf hebt, dan zal ik ze verbranden", zei Sikke, "maar dan moet ge op het erf ne strostuik (strostruik) maken." Ons vader die deed dat en Sikke begost te lezen. Als hem zo nen tijd gelezen had, zei ons vader: "Sikke, schei eruit, want de mensen gaan uit de Mis komen en ze gaan denken dat wij zot geworden zijn." "Zwijgt Jan", zei Sikke, en hij had dat nog maar juist gezegd of de ratten begosten te lopen, recht die stuik in. "Sikke, is't nog niet gedaan?" vroeg ons vader. "Nee Ja, nog één", zei hem en toen kwam er nog een uit het karrekot gelopen, een kat groot. Sikke zei: "Jan, steekt ze in brand." "Ik durf niet", zei ons vader. "Rap of we zijn allebei dood", zei Sikke en ons vader heeft het dan toch gedaan: zo'n grote stekskensdoos smeet hem erop van schrik. Als 't branden gedaan was sloeg Sikke zijnen boek toe en ze hebben alles in de grond gestoken en 't was gedaan met de ratten. "Jan, dat doen ik vanzeleve niet meer", zei Sikke.Van 't verschieten heeft ons vader dien dag jenever en jenever gedronken dat hem nog niet meer thuisgeraakte. Dien toverboek die hing met haken en ogen aaneen en dat stond vol kruisen. Dat moest ge kennen om daarin te lezen. Ons vader heeft dat duizenden keren verteld, en altijd met dezelfde woorden. Als ik klein was, dan dacht ik dat hem dat deed om mij bang te maken, maar toen ik groot was toen vertelde hem dat nog zo.

SINSAG 0689 - Der Rattenfänger    SINSAG 0689 - Der Rattenfänger   

Een jongen werkte als knecht bij een man die over bijzondere krachten beschikte. De man bezat toverboeken, die hij voor zestig frank op de Oude Markt in Mechelen had gekocht. De boeken hingen met haken en ogen aaneen en er stonden allemaal kruisen in. De man had tot zijn negentiende voor geestelijke geleerd. De man werd een keer ingeschakeld om de ratten te verdrijven uit een huis. De man moest de ratten sturen naar het dichtstbijzijnde huis waar eten te vinden was. Hij aarzelde, want dat was het huis van iemand die ook tot zijn negentiende voor geestelijke had geleerd en de ratten dus meteen kon terugsturen". De man ging er toch mee door en droeg de boer op om op zijn erf een stromijt te maken. De tovenaar zorgde ervoor dat de ratten in de stromijt liepen. De laatste rat was een hele grote. Daarna stak men de stromijt in brand.

W. Van Hoof, Leuven, 1963

2.3 Toverboeken

antwerps (heist-op-den-berg en omgeving)

270

Jeugd van de vader van de informant

fabulaat

Schriek    Schriek   

Oude Markt (Mechelen)    Oude Markt (Mechelen)   

Mechelen    Mechelen