FBECK0279_0279_352 - Gods schel

Daar langs het huis van Martens, een beetje hoger, daar ligt een weide en daar hoorden ze altijd een schoon belleke, Gods schel, zegden de mensen. En Leen zei dat eens tegen een pater die in 't dorp rondkwam en die kwam 's avond en toen ze Gods schel hoorden, deed hij ze slapen gaan en toen nam hij een boek en ging op 't weike. Toen hij terugkwam, zei hij: 'Nu zult ge het niet meer horen.' Dat vonden ze spijtig, dat deed toch niemand niets. Dat heb ik Tewes dikwijls voor echte waarheid horen vertellen, die wist dat van zijn vader.

SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.    SINSAG 0478 - Andere Erlebnisse; unbeschreibbare Spukerscheinungen.   

In de buurt van het huis van M. hoorde men in een weide altijd een belletje rinkelen. Omdat het geluid zo mooi was, noemden de mensen het 'Gods schel'. Nadat Leen de pastoor over dat gerinkel had verteld, trok de geestelijke op een avond met een boek naar de weide. Toen de pastoor terugkwam, zei hij: "Nu zullen jullie het gerinkel niet meer horen."

F. Beckers, Leuven, 1947

1.4 Luchtgeesten

zuid-limburgs

Vader van een vriend van de informant

fabulaat

Volgens de informant werd het verhaal verteld door een zekere T.

Leen    Leen   

Gods schel    Gods schel   

Membruggen    Membruggen