VVANO0187_0188_31081 - De koestal was betoverd

De koestal was betoverd.Da was bij nen boer in den Bos (Heikant Bos, gehucht van Zele), en die mensen die waren toch zuë ongelukkig, da z’op den duur d’iën biëst achter d’ander altijd moesten wegdoen; en alle kiëre as s’ulder een biëste gingen kuëpen en as ze op den hof kwamen zagen ze dat die biëste heure kop liet zakken en dat er iet aan mankeerde. Dat die mensen op den duur zein: “Maar wat is da na toch, wij zullen wij giële gans gerenneweerd (geruïneerd) geraken, altijd ander biësten aankuëpen”. Ja, ze gingen vaneir (opnieuw) een schuëne beste koe en vedromo naar huis kommen en altijd as z’afkwammen, wierren d’r altijd stientjes gegoeid in een gracht in ’t watre. “Plompe” zei dat alle kiëre en ze zagen noeit niets hé. Dat op den duur die mensen bij de paters gegaan zijn, naar Derremonde. Ten is er daar ne pater gekommen veur ’t overlezen en te doen en ulder een novene doen doen en alles azuë. En die pater die is daar gekommen en dien is in die koestal gegaan, die koestal wisten wijn en doen. En die pater kwam d’r al zwiëten, al zwiëtetn uit, hij schikten dat die mensen d’r azuë kwaad gehad houn, wadde – da zeit hem nie. Z’hemmen meugen weten wie ulder dat aangedaan hêt, maar die mens woun dat allens nie weten. (wilden het niet eens weten).

Bij een boer in Zele stierven veel dieren. Telkens wanneer men een dier had gekocht en het naar de boerderij bracht, zag men dat de dieren hun kop lieten zakken. Men hoorde ook altijd geluiden alsof iemand steentjes in de gracht gooide. Uiteindelijk gingen de mensen naar de paters van Dendermonde, die de boerderij kwamen overlezen. De paters wilden de mensen wel vertellen wie hen het kwaad had aangedaan, maar ze wilden het niet weten.

V. Van Onsem, Leuven, 1967

2.1 Heksen

oost-vlaams (waasland en dendermonde)

197

fabulaat

Dendermonde (paters van)    Dendermonde (paters van)   

paters van Dendermonde    paters van Dendermonde   

Zele    Zele   

Dendermonde    Dendermonde   

Zele    Zele