Hoofdtekst
As men ’n äörtje lag onger het book woe de pestoer de mès oet daeg dan kosjte de hekse die in de kèrk wuore neet boete. Dao waas ene mèsdener en dae hauwe ze dat ouch gezag. Iè kènde een vrouw die de naam hauw en iè lag ’n äörje onger het mesbook wie er ze in de kèrk zoêg. Dow waas al alleman oet de kèrk en de köster mosj de kèrk sloeten en die vrouw zaat nog altied in de kèrk. Dow zag de köster: "Allé, hoepel ins op". "Gank dao maar op den altaor en pak dat onger het mèsboek oet dan gaon ich." Dow ging de köster en pakde dat eweg en dow ging ze heives.
Beschrijving
Een misdienaar had een munstuk onder het misboek gelegd opdat de heksen de kerk niet zouden kunnen verlaten. Toen de koster de kerk wilde sluiten, was er één vrouw die op haar stoel bleef zitten. De koster verzocht de vrouw naar buiten te gaan, waarop ze antwoordde: "Haal dan eerst dat munstuk maar onder het misboek uit!"
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
364
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Leut   
