Hoofdtekst
’t Land van Saftingen. (variant)
’t Land van Saftingen da is hier mee man en muis vergaone; ik hên altijd huëren zeggen dade nou nog den toren ziet staon bij giël liëg waoter. Daor gingen de peirden mee gou hoefijzers en gou mondstikken en toeëmen reen ze nor de kèrk!
’t Land van Saftingen da is hier mee man en muis vergaone; ik hên altijd huëren zeggen dade nou nog den toren ziet staon bij giël liëg waoter. Daor gingen de peirden mee gou hoefijzers en gou mondstikken en toeëmen reen ze nor de kèrk!
Onderwerp
SINSAG 1145 - Die untergegangene Stadt; versinkt wegen des Übermutes der Bewohner.   
Beschrijving
't Land van Saftingen is met man en muis vergaan. De paarden gingen daar met gouden hoefijzers en mondstukken naar de kerk. Bij laag water kon men de toren van 't Land van Saftingen nog altijd zien staan.
Bron
H. Arens, Gent, 1954
Commentaar
4. Historische sagen
oost-vlaams (land van waas)
155
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Kallo   
Plaats van Handelen
Land van Saftingen   
