Hoofdtekst
E bitsje daonao zaat ich vol luus. Ich moos mich al daag ’n anger hummen (hemd) aandoen mèt te sjravele uever die zek en mèt dat op m’ne nek te pakke. Dan vol mich daen drek ordenaer op m’n pens, eh, en dan begos dat guon te jueke. Al aovende deeg ich ’n anger hummen aan. Dow hauw ich ’s aoves weer ’n anger aangeduon, ein oet de kist gehaaljd, en ’s mörges ging die kar, dan moos ich dae guon helpe in de muele. Ich waas dao e bitsje, ich kos het neet oethauwe. En dan keme ze maar en dat leep zoe maar uever m’ne rög. Ich zèg tiènge dae knech: "Ich moot ins effe heives guon. Gisteraovend höb ich ‘n anger hummen aangedaon en ich kan alweer ein guon aandoon mèt dae leujzige drek van die zek, van dao mèt die sjoôn (schoenen) uever te luope - ja, dan waas het sliek (slijk) op de waeg en dan hadste sliek aan de sjoôn. later heer waars dat druug een dan moosdetse ene zak op d’ne nek pakken en dan kaam dat op dich - Maa don geeng ich ins kieke waat dao aan waas aan dat humme. Nondedju, don zuote dao drieveer dikke luus in. Ich zèg: "Potverdomme, now höb ich ouch nog luus gekriège". Get gewasse, weer ’n anger hummen aangeduon. Ich gaon weer nao de muele en ier ich ’n oor dao waas, waas het weer hetzelfde deuntje. Maa don waas het middeg en don gaeng ich aete en ich zaat in het midde van die taofel - dat waas ’n lang taofel en die sting onger ’n vinster, dao koste nao boete kieke - en die vrouw zaat dao op de kop, die auw mojer. En hiej zuote nog drie vrouluj en dao zaat dae jong. Dow zèg ich tiènge die anger twie die langs mich zuote: "Gaot e klei bitje om want ich höb leesj (luizen). Neette kort biej mich komme anges kreejgder ter ouch nog". "Höbs dich luus?" zag die auw. "Jao, ich höb al m’n twiede hummen aan vandaag." "Wie is dat mäögelik?" zaet ze. "Ja," ich zèg, "ich weij het neet woe det ich ze gekregen höb, maa ich höb er, en dikke" zag ich tiègen häör. "Ja", zag ze, "ich weit ene gooie raod. Dan mooste dich ’n spang pakke", zag ze, "en dan vingste der onpaar, drie of vief of zoe, en die stikste in die spang en dan stikste die buove den dörpel van de stalduer woeste slieps en es die kapot zien, höbste ter gein mier" zaet ze. En ich det geduon. Je, don ging ich ins kieke of ze kapot wuore en of ze zich neet mier reurde - dan wuore ze kapot, he - en don hauw ich er gein mier. Don waerde ich niks mier gewaar. Kiek die wos ene gooie middel.
Onderwerp
SINSAG 0582 - Hexe schickt Läuse, Flühe, Mäuse.
  
Beschrijving
Een man die op de molen ging werken, had luizen gekregen hoewel hij iedere dag een ander hemd aandeed. Toen de man 's middags ging eten, zaten er drie vrouwen aan tafel. Eén van de vrouwen sprak tot de twee andere: "Je moet niet te dicht bij mij komen, want ik heb luizen". Daarop bekende de man dat hij zelf ook luizen had. De vrouw gaf hem de volgende raad: "Je moet enkele luizen vangen met een naald en die naald boven de deur van de stal steken". Wanneer de luizen aan de naald vergaan zijn, zal je zelf ook van je luizen verlost zijn. Zo gebeurde het ook.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
316
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Elen   

