PKNAB0569_0570_7049 - Weerwolf: vezelsage

PK: En van de weerewouf, heb ger dao dèks nog van gehuurd? Wat dèi aonving of zoe?Nein… jao wach ins, wel van gehuurd. Mijn moeder zaoliger die vertèlde altijd: hie in Neerharen vrijdde e meitske, ’n hiel fetsoenlik meitske, vrijdde met ene weerewouf, mer dat wós dat neet hé, en dèi had dat natuurlik neet gezag. En ze vrijdden al enen tijd lângk, en ze wooren ouch ins aan ’t wandelen. En opins zèit dèi jong zoe: Ich moot ins… hie achter ene struik goon, pak dich dèi roeje (rode) maolplak, dèi zakdook, mer in d’n hand, den kan dich geine weerewouf of niks get." Jà, en dèi jóng geit en er is zjus weg, dao is er terug dao, as weerewouf. En er rit (rijt) dat meitske, zijn leefste, dèi zakdook uit heur han, en trugweg. En dat, jà dat meitske had zich natuurlik verschrik hé, mer toen dèi jóng trugkeem, vreug dèi zoe: "Is d’r get gewèis?" "Jao, er is gewèis, en ich had mich toch zoe verschrik", zèit ‘t, "laoten ver mer nao huis tów goon." Jà, zo goon nao huis, bènnen, ’t waor al get duuster hé, dräjt dat meitske de lamp aon, en daomèt zuut ’t dat dèi jóng nog ’n vets (vezel), e stukske zoe van dèi zakdook in zene mónd hèit hangen. ’t Luut (laat) ene schrief (schreeuw), en dèi jóng krijg dat in de gaoten hé, dat er óntdèk waor, en dèi eweg, en ze hebben hem noets mier gezeen. En dat meitske is dao lang krânk van gewèis, van ’t verschrikken hé, dat kón-der (kunt gij) wâl dinken… Jao, en dat moot hie in Neerharen gebeurd zijn… want mijn moeder, waor van Neerharen en die kinde (kende) de luj hie good, en die kinde dat meitske, zag ze altijd, mer ze zag noets wèi ’t zjus waor.PK: Nei?Nein, mer ich weit toch wel óngevier woe ich zeuken moot, dao op de Maas aan in ein van die hoezer (huizen)…

SINSAG 0823 - Das zerbissene Tuch.    SINSAG 0823 - Das zerbissene Tuch.   

Een meisje uit Neerharen wist niet dat haar vriend een weerwolf was. Op een dag ging het tweetal wandelen, toen de jongen tot het meisje sprak: "Ik ga even een boodschap doen achter een struik. Neem deze rode zakdoek in je hand, dan zal de weerwolf je geen kwaad kunnen doen". Even later verscheen er een weerwolf die de zakdoek uit de handen van het meisje griste. Toen het tweetal 's avonds thuiskwam, zag het meisje dat haar vriend de vezels van de zakdoek nog tussen zijn tanden had. De jongen is weggegaan en men heeft hem nooit meer teruggezien.

P. Knabben, Leuven, 1970

1.6 Weerwolven

limburgs (maasvallei)

N/VIII/542

Moeder van de informant

fabulaat

Bandopname

Neerharen    Neerharen   

Neerharen    Neerharen