Hoofdtekst
E keeje, da me nao de grotte gieng’n van Oostakker, ik en me moeder, eneeje, ’t wos daor oek ene mei da me kend’n. En ze goenk ziej mien daor e draoi gev’n! “A, wuk doe j’ giej ier?” zei ze, a ze mien zag, en ze dei om en and te gev’n. Mao moeder trok me zere weg: “A, ezo nie, wi, zei ze, je zoe ze giej ier will’n e draoi gev’n, eneeje! Je moet’er ier van bluv’n!” Jaomao, en ze gienk ziej mien e draoi gev’n, wi! Ja, ze meug’n zider nooit gin bov’nand ên, eneeje: a ze joen en and gev’n, je moet ossan zien da joen and bov’n neur and ligt; toen e kunn’n ze joen niet’n doen!
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
Beschrijving
Een moeder die met haar kind op bedevaart ging naar Oostakker, kwam een vrouw tegen, die het kind een draai om de oren wilde geven. De moeder trok het kind weg met de woorden: "Zo niet! Van mijn kind blijf je af!" Als men door een heks werd aangeraakt, moest men zijn hand altijd hoger leggen om beschermd te blijven tegen het kwaad.
Bron
M. Deschrijver, Gent, 1961
Commentaar
2.1 Heksen
west-vlaams (poperinge en omstreken)
165
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Vlamertinge   
Plaats van Handelen
Oostakker   
