Hoofdtekst
Mijn meiske was stief klene. Ze lag nog in de wiege. Ip nen zekeren dag, ‘k moste mijnen kerkgang doen; ‘k kome were, en ’t komt ’n oud mens an mijn deure: "Hoe es ’t mee da kind?" "Waaromme moe je gij da weten?" Ze ga zij vors. Da kind begoste te schremen, en ’t schreemde negen maand lang, dag en nacht. Z’heette Barbara Verschuere, da vrouwmins. ’s Anderdags, ze kwam in lijk ’n katte. Ze ging zij nie buten. ‘k Sloeg derachter mee nen theeketel watere, en heel heur aanzichte was verbrand.
Onderwerp
SINSAG 0640 - Hexentier verwundet: Frau zeigt am folgenden Tag Malzeichen.
  
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
Beschrijving
Een moeder die was bevallen van een dochtertje, ging haar kerkgang doen. Toen de moeder thuiskwam, stond er een oude vrouw bij haar deur, die kwam vragen hoe het met het kind ging. "Waarom moet jij dat weten?" antwoordde de moeder, waarop het vrouwtje wegliep. Even later begon het kindje te huilen. Het huilde negen maanden lang, zowel overdag als 's nachts.
De dag nadat de moeder haar kerkgang had gedaan, kwam diezelfde toveres binnen in de gedaante van een kat. De moeder sloeg naar de kat met een hete waterketel. Een dag later had de toveres brandwonden in haar gezicht.
De dag nadat de moeder haar kerkgang had gedaan, kwam diezelfde toveres binnen in de gedaante van een kat. De moeder sloeg naar de kat met een hete waterketel. Een dag later had de toveres brandwonden in haar gezicht.
Bron
G. Speecke, Leuven, 1959
Commentaar
2.1 Heksen
west-vlaams (menen en omstreken)
201
memoraat
Naam Locatie in Tekst
Heule   
