JVENK0245_0245_10318 - Ontmoeting met een heks

Hiej in Stokkem zagte ze vreuger zoe, die vrouw dat waas ’n heks; die woende hiej oppe straot. En ’s zondes middes, wie de keinjer wuore, dan wuore wer aan ’t wandele. En die minsen hauwen ’n koo en dan hauwe die e zuipkiètelke opstuon, en dan hauw die vrouw nieme, die waas maar allein, die meusj van dat keujke liève. Dan zag ver zoe: "Laot os maar neet dao langs guon, want dan zuut ze os en dan pak ze os". Dan ging ver aan deze kant. Ordenaer stong die vrouw toch al ins boete te kieke. "Keinjer, komt ins in, ger moot mich helpe de zuipkiètel aafpakke". Dan leep ver hiel hel oppeluip. Maa die vrouw wosj toch neet waat dat te beteikenen hauw.

In Stokkem woonde een heks voor wie iedereen bang was. Wanneer de kinderen op zondagmiddag gingen wandelen, liepen ze snel weg als de heks hen vroeg om binnen te komen.

J. Venken, Leuven, 1968

2.1 Heksen

limburgs (maasvallei)

234

fabulaat

Stokkem    Stokkem   

Stokkem    Stokkem