STOP0057_0058_20757

Toe Syssauws wos er e werkman die wunde in de Melkerijstrate. Olle avonde mosten over de beke. ’t Wos dor e grote blokbalie. ’t Is lik e boom. Olle avonde zat er dor e waterduvel up. E waterduvel dat wos lik èn hoend. Enne pakte zijn gewere datten ladde in de loop met e brokke of viere lood en e bitje gewijd zout. Up e zaterdagavond gingten nor huus enne schoot enn’hoorde hem ploffen in de beke enne zei: ’t Gaat nu wel gedon zijn." An de meulen an de Melkerijstrate stoend er e grote kapelle. En o die vin tan die kapelle kwam, sproeng dien hoend met zijn voorpoten up die vint en die vint is nooit meer upgeston.

Een werkman die in de Melkerijstraat woonde, moest over de beek naar huis. Iedere avond zat op de brug een waterduivel, die leek op een hond. De man nam zijn geweer en laadde het met enkele brokjes lood en wat gewijd zout. Op een zaterdagavond schoot de man naar de waterduivel. Hij hoorde een plons, waaruit hij besloot dat hij van de waterduivel verlost was. Toen de man bij de kapel aan de molen in de Melkerijstraat kwam, sprong diezelfde hond met zijn voorpoten op hem. De man is gevallen en nooit meer opgestaan.

S. Top, Leuven, 1964

1.1 Watergeesten

west-vlaams (vrijbos)

25C

fabulaat

Syssauw    Syssauw   

Melkerijstraat    Melkerijstraat   

Langemark    Langemark