JVENK0419_0420_10709 - De duivel gefopt

Dao waa eine dae kosj ouch maar neet wie der wol. Dae waas ouch ze fortuun kwiet gewuore. Dow geit er ins duor het veljd wandelen en iè vlookde: "En ich kan niks en die angere konnen alles". Dow kaam hem enen hier tiènge. Dow zaet er: "Daag vriend". "Ja, gooiendag" zaet er. "Höbder get aan-der-hand dat der zoe lestig zeet?" "Jao", zaet er, "angere die konne dit en die konne det en ich kan noeit niks." "Jaomaa, dat kont giè ouch nog, bièter es die angere" zag daen hier. "Oh, waat zou het. Ich höb al van alles geprobeerd. Ich höb ouch al gedach van m’n ziêl aan den duvel te verkoupe. As het neet anges is verkoup ich m’n ziêl aan den duvel." "Det konder now ouch", zag daen hier, "en dan höbder zoeväöl geljd asder wilt. Maa dan höbder nog zoelang te liève. Maa ger kont floreren en doën, maa as daen tied om is dan kom ich dich huole." "Het kan mich niks sjaelen as ich dat kan höbbe." "Maa dat konder now al" zag dae. "Ah, ich verkoup m’n ziel aan den duvel" zag dae. "Wieväöl geljd meusjder höbbe", zagter, "dan veul maar in d’n maal, doe höbs het dao zitte." En iè hauw het. Maa now good. Dae laefde vlot, dae doeg waat er wol, dae hauw waat er wol, waat er vroeg hauwder. Dat hauw hem den duvel ouch gezag. Maa dow waas z’nen tied om op drie daag noa. En drie daag vuer het einde dan kraeg er ene wèns. Den duvel dae kump drie daag van väörs. "Nog drie daag jong" zaet er. "Jao" zaet er. "En waat wènste?" "Ja, m’ne wèns" zaet er, "moot ich dae now zègge?" "Nein", zaet den duvel, "mörgenaovend om dees oor". Dat was ’s angerendaags om middernach. Good… m’ne wèns is: "M’n ziel konste kriege" zagter. Maa iè hauw ies geprakkezeeerd en geduon en dow zag er dan de wèns dat er z’n ziel kos kriege, maa iè moosj hem zègge, de naam van die bies die er in z’ne stal hauw stuon. Iè waa mèt z’n vrouw aan de gang: "Waat vuer ’n bies zouw ich pakke?" En dow in eine kier kraeg er e gedach. Iè haolden ’n ummerke sjroep (siroop), sjoer z’n vrouw de hiêl haor aaf ueveral, sjmaerde die ueveral in mèt sjroep. Iè hauw ’n hoon (hen) of ettelik geslach en dow begoeiden iè ze mèt vaere. Enen halsband om de nak, ene paol in den hook van de stal en dao die vrouw aan vasgelag. Die stong op hand en poet dao. Dao kaam den duvel om middernach. Iè kaam dao en iè dao in de stal. "Dao steit ze" zagter. En daen duvel dao om aan ’t loupe en zich maar aan ’t bedeinke. Iè ging al ins tot aan de duer en al ins trök. Het waas èlf ore."Ffffutsjsj…" zagter en eweg waaster. En op ene wop waas ouch weer enen angere dao, ene groetere en mèt nog ’n dikker poes op z’ne start. Dae dao ouch om aan ’t loupe, dat waas de satan. En dae dao om aan ’t loupen en op de lange doër (duur). "Ja", zaet er "ich weit het neet. Det is ’n biês die druug den ujer van väör en ze haet geine start. Ich kèn ze neet, de bès vriej". En den duvel hauw hem ouch al e sjik hoek gezat woe er in woende. Maa die bies hauw er nog noeit gezièn.

SINSAG 0945 - Andere Begegnungen mit dem Teufel.    SINSAG 0945 - Andere Begegnungen mit dem Teufel.   

Een man die al z'n geld was kwijtgeraakt, liep vloekend door het veld en zei: "De anderen kunnen alles en ik kan nooit iets!" Even later kwam de man een heer tegen die hem vroeg wat er aan de hand was. De man legde zijn probleem uit en voegde er aan toe: "Ik heb er al aan gedacht om mijn ziel aan de duivel te verkopen". Daarop antwoordde de heer: "Maar dat kan je nu ook, en dan zal je zoveel geld hebben als je maar wil! Als je tijd om is, dan kom ik je halen." De man stemde in en verkocht zijn ziel aan de duivel. Daarna leefde de man in grote weelde. Drie dagen vóór zijn tijd om was, mocht de man van de duivel nog een wens doen. Daarop stelde de man de duivel voor een opdracht: "De duivel zou de ziel van de man krijgen op voorwaarde dat hij de naam van het dier dat in de stal stond, kon raden". De pientere man bestreek zijn vrouw met stroop, plakte kippenveren op haar huid en deed haar een halsband aan. Toen de duivel om middernacht verscheen, stond de vrouw op handen en voeten in de schuur. Omdat de duivel de naam van het dier in de stal niet vond, verdween hij. Even later verscheen Satan in hoogsteigen persoon. Satan sprak: "Dat beest heeft geen staart en het heeft vooraan een uier. Ik weet het niet. Je bent vrij".

J. Venken, Leuven, 1968

3.1 Duivels

limburgs (maasvallei)

522

fabulaat

Satan    Satan   

Maaseik    Maaseik