HAREN0176_0177_28605 - Weerkerende Doden te Haasdonk

Weerkerende doden te Haasdonk.Bij boer Geldhof, waor dat hij weunt is d’r ne groeëten hoekput. En ze gingen dor vissen en d’r holden z’amol mannen boven mee roeë pieremutsen op en de vissen gingen loeëpen. En da waren Tijsmans, da waren boeren, die hiëten azoeë, die oun dor fazleven geboerd. En ze mosten dor missen veur doene, zoeëveel as er grountjes in ’n mout goun. ’n Mout da was azoeë dertig, vijf en dertig kilo. En da kost nie, newor; en ten hên ze bij de paoters gegaone en die hên die Tijsmans ten, die kwamen âltijd weer, bezworen op den oever van de zie. En die zijn nou weg veur honderd jaor. Mor da ze vèr verloeëpen gou zijn nou, as die honderd jaor verbij zijn, da zal nie lang miër duren, zullen die terug kommen, zulle!

Aan de put bij boer G. ging men vaak vissen. Men haalde er echter mannetjes met rode puntmutsen boven en de vissen werden verjaagd. De boeren van de familie T. hadden daar vroeger gewoond. Voor die boeren moest men zoveel missen doen als er graantjes in een maat (1) gingen. Omdat dat onmogelijk was, kwamen de boeren spoken. Een pater heeft de boeren voor honderd jaar verbannen naar de oever van de zee. Zodra die honderd jaar voorbij waren, zouden de boeren echter terugkomen.

H. Arens, Gent, 1954

1.4 Luchtgeesten

oost-vlaams (land van waas)

112

fabulaat

(1) maat: dertig à vijfendertig kilo

Haasdonk    Haasdonk