Hoofdtekst
Kamiel Theeten, d’n dien e doek nog raor evaor’n: en ed iej nog e keeje drie keers oenderstebov’n esmet’n ewist van neur. Jaon, e keeje, e gienk gaon spel’n mi d’n akkordeong naor en ofsteej, daor in ’t geburte: e ja, ’t waor’n dao joenge misjes, eneeje! Enne - kiek, Kamiel Soete wos mei! - enne, ommekeeje, eviel daor oenderstebov’n, e schobbelde en e viel daor o zo lank of dat ’n wos, mi z’n akkordeong. En e staot up, en enige stapp’n verder, e schobbelt were en e vliegt dao were.”Mao, Kamiel, zegt Soete, ziej ziek, dè? Ziej nie goed?” “Mao ba nink,’k zien ik nie ziek giej!” zeg Kamiel. Jaomao, e stap of vuve verder, volt ’n dao were in de moze! En e duste dao nie meeje passer’n, wi, neen! Nin’t, ’t wos maor e raore! En dat zien gin leug’ns, wi!
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste 
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste 
Beschrijving
Een man ging accordeon spelen op een boerderij waar drie meisjes stonden te praten. Bij zijn vertrek viel de man in de modder, waarop de meisjes vroegen: "Ben je ziek? Wat scheelt er?" De man antwoordde: "Maar neen, ik ben niet ziek!" en krabbelde weer recht. Daarna viel de man nog twee keer. Sindsdien durfde de man niet meer in de buurt van die boerderij te komen.
Bron
M. Deschrijver, Gent, 1961
Commentaar
2.1 Heksen
west-vlaams (poperinge en omstreken)
185
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Sint-Jan-ten-Biezen
Sint-Jan-ten-Biezen