LOMBO411

CA: "Ja. Nou, Nasreddin Hodja gaat dus naar de markt. En daar komt 'ie drie kinderen tegen. En hij zegt... "Nasreddin Hodja, Nasreddin Hodja, koop voor ons drie fluiten." En één jongen geeft dus geld om een fluit te kopen. Dus Nasreddin Hodja gaat naar de markt, en dan komt 'ie terug. Heeft 'ie een fluitje voor die kind. Dat zegt zo, ja... En dan zegt 'ie zo, ja... Zeggen die twee andere kinderen: 'Ja, waarom heeft u voor ons geen fluit meegenomen?' Ja, in het Turks is het wel geinig, maar ik weet niet in het Nederlands of het geinig is. 'Ja, wie de geld geeft, die krijgt dan zijn fluit.' Ik weet niet, het is een beetje droog, maar..."
TM: "Ja, okee. Maar hoe zeg je... hoe is de clou in het Turks?"
CA: "Düdü¤ü... düdü¤ü... nee, paray» veren düdü¤ü çalar." [De fluit... de fluit... degene die het geld geeft, speelt op de fluit].
TM: "Dus: wie betaalt mag ook fluiten, ofzo."
CA: "Ja."
(Verteld op 8 december 1999 in het Volksbuurtmuseum Oud Lombok, te Utrecht)

Nasreddin Hodja koopt alleen een fluit voor het kind dat hem daarvoor ook geld heeft meegegeven.

bandopname van interview (archief MI)

8 december 1999

Nasreddin Hodja    Nasreddin Hodja   

2013-03-01 14:46:21