Hoofdtekst
Dao waas ene jong dae vriejde. Enen aovend wuore ze guon danse, maa iè hauw neet mèt dat maesje gedans. Dow waas de moeder kaod en die zag: "Ich zal hem nog wal kriege". De jong geeng nao boeten en dao waas e spoek dat nièven hem leep. Iè houwde dao nao maa iè raakden het neet. Ton begos er te sjriêven en hiel het dörp kaam boete kieke. Ze zagte: "Georges, maa loup toch niève de kanaal, nièven het water". Iè leep dow niève de kenaal en het spoek leep in ’t water. Ton zag er: "Kiek, dao is het. Kiek, kiek, dao is het". Die anger minse zoege niks. Zoe hauwe ze minstens enen hauve nach geloupe. Dow höbbe ze gebaejd of ich weit neet waat en ton is het spoek vertrokke. ’s Angerendaags lachde die auw krènt dao nog mèt. Van dow aaf dörfde nieme mier boete komme ’s aoves. Dat hauw die auw geduon en aste dao tiènge zags: "Die moeder is ’n heks", dan zag ziej: "Die moeder is ouch ein".
Onderwerp
SINSAG 0580 - Andere Hexenkünste   
Beschrijving
Een jongen was op een avond met zijn vriendin naar een feest geweest. Omdat de jongen niet met zijn vriendin had gedanst, riep de moeder van het meisje boos: "Ik zal hem nog wel krijgen!" Toen de jongen naar huis ging, liep er de hele tijd een spook naast hem, dat niemand anders kon zien. Nadat de mensen hadden gebeden, was de jongen van het spook verlost. De moeder van het meisje was een heks.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
303 (2)
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Maaseik   
