Hoofdtekst
Miene pa z’n ieste vrouw die waas ouch betouverd. Die waas van Dilse. Ze hauw dartien jaor in ’t bèd geliège. Dow wuore ze honderd en ein kiere nao Mestreech gewaes, en ier ze in Vuch de brök uever wuore stong het paerd de sjoem zoe op z’n moel.’s Aoves kaam altied ’n kat en die zat zich op de bèdstaad. Ziej zaag doe zitten en die angere zoege niks.Wie ze gestorven is hauw ze ’n krans in ’t bèd. Dao waoren alle bloemen in die bestongen ingewèrkt. Dao waas gein bloom of ze waas dao in. Maa alles waas ineingewèrkd, ze kosjte niks t’roet make. Dow zien ze nao de paters in Urmond gegange. Die hauwe gezag waat ze meusjte doën. Ze meusjten het bèd verbrannen en es ze het bèd aan ’t verbranne wuore dan kaam ene persoen biej hun, die waas het. Dow waas dae mins het bèd aan ’t verbrannen en dow kaam die vrouw biej hem, het waas zie moeder. "Maa Zjang", zag ze, "waat bès dich aan ’t doen?" De vader heef mèt de reek nao häör en ze waas verlos.
Onderwerp
SINSAG 0543 - Hexe macht sich unsichtbar
  
SINSAG 0608 - Andere Begegnungen mit Hexentieren.
  
Beschrijving
Een man was met zijn zieke vrouw al vaak naar Maastricht geweest. Nog vóór de man over de brug in Vucht was, begon zijn paard al te schuimbekken. De zieke vrouw zag 's avonds altijd een kat op de rand van haar bed zitten. Merkwaardig genoeg kon niemand anders de kat zien. Toen de vrouw gestorven was, vond men in haar bed een krans waarin alle bestaande bloemen in verwerkt zaten. De pater van Urmond raadde de man aan om het bed te verbranden. De vrouw die naar het tafereel zou komen kijken, was de heks. Toen de man het bed aan het verbranden was, kwam zijn eigen moeder aangelopen. Doordat de man zijn mestvork naar zijn moeder ophief, was de heks verlost.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
251
Vader van de informant
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Urmond (pater van)   
pater van Urmond   
Naam Locatie in Tekst
Leut   
Plaats van Handelen
Urmond (?)   
Maastricht   
