Hoofdtekst
Vijfennegentig jaor geleeën was t’er te Kerkhoven een kruisstraot en op de vier hoeken stond t’er dennebos. De vaoder van den iêste pastoêr te Stal had dao een crussefic (kruisbeeld) geplötst. Da hing op e plakkaot mee een dakske t’er boven. Op die plöts spoêkten t’er ok. Nen onverschrokken mins wilde t’er wel is miêr van weten en bleef t’er stön. Veur e klein taofelke op de grond zaten twiê mannen, die mar voortdurend gaâdstukken aon ’t tellen waren. Ze leeën de gaâdstukken altêd op drei hoêpen en dan zeeën ze: "Da’s ’t mijn, da’s ’t aê, ma ’t wiemes (van wie) is da?" Dao kwam gin antwoord op en ze telden mar voêts. Da had nao zoê e tijdeke geduurd; toen werd de man diên da stond af te zien da muêg en antwoordde: "’t Mijn, nondedju!" En alles was iniêns eweg.Laoter hêt ne joenge man een huis gebouwd op diên hoek. Hê verwijderde de Lieven Hiêr om’em in de gevel van zên huis te plötsen. Mar dag op dag een week naodat’em da gedön had, verongelukten’em. Zê schoênbruêr vertelde mich: "Da wist ich, toen’em daoraon toucheerde." (aanraakte)Nao nog passeren de minsen dao mee een zeker terughouding.
Onderwerp
SINSAG 0477 - Begegnung mit Geistern.   
SINSAG 0486 - Andere Todesvorzeichen.   
Beschrijving
Op een kruispunt in een bos in Kerkhoven had een pastoor een kruisbeeld laten plaatsen. Op die plaats kwamen twee mannen spoken, die aan een tafeltje goudstukken aan het tellen waren. "Dat is het mijne, dat is het jouwe, maar voor wie is de rest?", zeiden ze dan elke keer. Een man die datzelfde tafereel al vaak had aanschouwd, zei op een dag: "De rest is voor mij, verdomme!" Het volgende ogenblik waren de spoken verdwenen. Later heeft een jongeman op dat kruispunt een huis gebouwd. Hij nam het Christusbeeld weg om het in de gevel van zijn huis te plaatsen. Een week later verongelukte de man.
Bron
C. Ooms, Leuven, 1968
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
limburgs (beringen en omstreken)
171
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Beringen   
Plaats van Handelen
Kerkhoven   
