PKNAB0194_0194_6506 - Spookgeluid is eigen broek

Hao, van ichfattiech? Jà dat war eine, dèi ging wèrken, dat waor 'n hallef oor, och wel 'n oor wijd (ver). En is er dan eivers (naar huis) kaom, dan waor er bang ómdat 't al duuster war, en dan ging er door, vlot door en die breuk (broeken) sloogen nèvenein hé, en dat waor 'ich vat dich' en dan meinde er dat iemend wâs hé, en dan keek er achter zich um en dan alweer door, alweer um. 'Hé', zag de vader bij ósn 'dao is toch niemend hé?' 'Jà, ich huur toch den hiëlen tijd get: ich vat dich, ich vat dich'; jà en toen ze bij hun kwamen, zaogen ze dat het hun brook war. En dat war niks, as die brook war te wijd, zoe, en die bein waren neet zoeveul d'r binnen hé, en toen ging dat zoe langsein 'ich vat dich, ich vat dich', jà, dat is zeker, en dat wâs zoe elkes keer.

Een man die in het donker terugkwam van zijn werk, meende de hele tijd iemand te horen roepen: "Ik pak je, ik pak je!" Toen de man thuiskwam, besefte hij dat het geluid werd veroorzaakt door zijn broekspijpen die tegen elkaar schuurden.

P. Knabben, Leuven, 1970

1.4 Luchtgeesten

limburgs (maasvallei)

M/VI/44

fabulaat

Bandopname? (slechts gedeeltelijk)

Maasmechelen    Maasmechelen