JVENK0134_0135_10154 - Door de mare geleid

Ich bèn ene kier van Labaer aafgekomme; det is toch al juore trök. Gei leegd (licht), donkel, donkel wie een hèl. En e kos dènke, ich moos mich vashauwen aan de hèg tot op de steiwièg, zoe donkel waas het. Ich sprèng op mene velo waat dow aan m’ne pens waas weit ich neet - ich sprèng op m’ne velo en biej Tilmans… stop. Dao zaat ich tiènge de gevel op. En ich kroop t’rop en woe now Graad De Better woent tot aan de duer, en wujer kwaam ich neet, ratsj de steiwièg uever. Dow sprong ich weer d’rop en dow kwaam ich biej, woe Jef Kepke gewoend haef, dao woe dae kafee waas mèt die trappen op. Dao kwaam eine oet de Derde Straot, waem het gewaes is weit ich neet, dae miejde zich vuer mich. En ich riej Mezeik in tot op de Graafbrök, en wie ich de Graafbrök uever waas, zoegezagd, ton mankeerde mich niks mier. Waat waas det den gewaes daen aovend? En ich hauw niks gehad, nog gein tas koffie, ich wil stil zwiege van e dröpke.

Een man die in het donker met zijn fiets naar huis reed, raakte verdwaald.

J. Venken, Leuven, 1968

1.5 Plaaggeesten

limburgs (maasvallei)

82

fabulaat

Maaseik    Maaseik