Hoofdtekst
Het spookt aan het Klein Weeltje te Wilmarsdonk.'t Klein Weeltje te Wilmarsdonk, daar was het ook altij vol spoken. Wij hielden daar staminee en dan hoorden we dat dikwijls zeggen. Dan gingen ze liever een uur om, as da weeltje te passeren. D'r kwaam altijd iet uit 't water: den enen keer nen bol vier, den andere keer iet dat op hun lijf pakte: en na een zeker uur was daar altij iet te zien. Da's nauw gedempt.D'r woonde daar ne mens in 't land: ne zekeren Toon Aerts. Da waren goei, rijke boeren. En die ging alle dagen naar de markt mee ze moeder en ze zuster. Nauw woonde dien achter 't Weeltje, en die dierf daar nie passeren: ne zekere Louis Driessens kwaam hem afhalen. Da's nauw al vijfendertig jaar weg.
Beschrijving
Bij 't Klein Weeltje in Wilmarsdonk spookte het. De mensen maakten liever een omweg van een uur dan de weg langs 't Klein Weeltje te nemen. Men zag daar altijd een bol vuur uit het water komen. Soms voelden de mensen iets dat hen vastgreep.
Bron
M. Van den Berg, Leuven, 1955
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
antwerps (polders ten noorden van antwerpen)
117
Omstreeks 1920
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Klein Weeltje (Wilmarsdonk)   
Naam Locatie in Tekst
Lillo   
Plaats van Handelen
Wilmarsdonk   
Klein Weeltje (Wilmarsdonk)   
