CDEWA0322_0322_16297 - X: kaartlegster van Zeebrugge

‘k Kenden vroeger ’n mensch nevens de deure, die de koarte lei: Leinie Vermeulen. M’n oedste zeune vroeg oltied achter ’n motto. Je kreeg ginne. M’n zeune en z’n moat giengen no Leinie vo de koarte te leggen. Leinie vroeg: "Peist an wa daj ’t liefst zoe willen”. Ze peisden olletwee an ’n motesiekel (motocycle). Leinie zei: "J’èt olletwee an ’n motesiekel gepeisd. Je got er ene èn”. Achter ’n jaor of twee gieng m’n zeune nor heur en zei: "Leinie, je kunt d’er niet van, ‘k èn toch gin motesiekel get”. "Mo, joengen toch, je zei nog nie doad”, zei ze. En z’èn nu olletwee ’n motesiekel.

Een jongen die heel graag een bromfiets zou willen hebben, kreeg er geen van zijn moeder. Op een dag ging de jongen naar zijn buurvrouw, die de kaarten voor hem wilde leggen. De kaartlegster voorspelde dat de jongen en zijn broer allebei een bromfiets zouden krijgen. Dat gebeurde ook.

C. Dewaele, Leuven, 1967

2.2 Tovenaars

west-vlaams (oostkust)

498

memoraat

Brugge    Brugge