WJACK0157_0158_5644 - De gevonden schat verlost de dode

Vroeger jaren heb ich dat altijd horen vertellen van aa lui (oude mensen). In Duitsland woer e kasteel en do spookte het op. En dat heerschap dat woonde do nie op; dat woonde een beetje weier (verder). Op ene zekeren dag koem do ene man. Die wol 't kasteel huren. Er goenk naar dat heerschap, maar die zei: 'Dat kan ich nie doen, want het spookt do op.' Jamaar, das niks. Ich sol iech (u) verlossen van 't spook, zei die. - Dat is goed, zei den heer, dan biste mijne beste vriend en toen 's nachts goenk er do slapen en toen had ter (hij) zijn valies uitgepakt en er lag do. Maar door de reetsen (spleten) van zijn ogen kos er toch zien en om twaalf uren koom 't spook en het goenk zien of hij nog sliep en wei 't zag dat er sliep, toen goenk et naar de muur en begos het goud te tellen. En wei 't vurt (weg) woer, toen pakden er 't heel goud in de valies en woer 't kasteel verlost. Zieste (ziet ge), ze zeggen dat de doden diks (dikwijls) terugkomen als ze geld achtergelaten hebben.

SINSAG 0401 - Der verborgene Schatz.    SINSAG 0401 - Der verborgene Schatz.   

In een kasteel in Duitsland spookte het zo erg dat de kasteelheer in een ander gebouw woonde. Op een dag kwam er een man die het kasteel wilde huren en die de kasteelheer beloofde dat hij het spook zou verdrijven. Toen de man in het kasteel ging slapen, deed hij zijn ogen maar half dicht. Om middernacht zag de man een spook verschijnen, dat goudstukken uit de muur haalde en die begon te tellen. Zodra het spook verdwenen was, nam de man het goud en vertrok. Daardoor was het kasteel verlost.

W. Jackers, Leuven, 1958

1.4 Luchtgeesten

limburgs (bilzen)

191

fabulaat

Kleine-Spouwen    Kleine-Spouwen   

Duitsland    Duitsland