Hoofdtekst
’t Spookt an ’t Achterkapelleje. Os de mensen ’s navens deur de Kortrijkstrate mosten, vluchtten ze dikwijls weg omda ze van uit de weg van ’t Achterkapelleje ’n witte gedaante zagen zweven deur de Kortrijkstrate naar ‘Meulestratje. Daar ging die gedaante ip nen dorpel zitten. Ip nen avend kwam der ne jonge kerel naar huis lanst die strate en ie zag ’t spook. Ie ging ’t er naartoe, en ie zag da ’t zijn moeder was. Ie zei: "Moederke, ge moe nie meer spoken, ‘k ga in ’t vervolg vroeger naar huis komen." Ie droeg heur binnen en sedertdien hè ’t nooit meer gespookt an ’t Achterkapelleje.
Beschrijving
Wie 's avonds door de Kortrijkstraat moest, zag vaak een witte gedaante van 't Achterkapelletje naar de Molenstraat zweven. De gedaante ging daar op een dorpel zitten. Een jonge kerel die op een avond langs die straat naar huis kwam, herkende in de gedaante zijn moeder en sprak: "Moedertje, je moet niet meer spoken. De volgende keer zal ik vroeger naar huis komen." De jongen droeg zijn moeder naar binnen. Sindsdien heeft het bij het 't Achterkapelletje nooit meer gespookt.
Bron
G. Speecke, Leuven, 1959
Commentaar
1.4 Luchtgeesten
west-vlaams (menen en omstreken)
144
fabulaat
Naam Overig in Tekst
Achterkapelletje (Menen)   
Naam Locatie in Tekst
Menen   
Plaats van Handelen
Molenstraat (Menen)   
Kortrijkstraat (Menen)   
