WACHT0213_0214_3544 - Terugkerende dode verlost door bedevaart

Dat was een man die had beloofd van naar Scherpenheuvel te gaan en nu was die mens gestorven. En zodus die kon niet gaan maar zijn broer wist dan dat hij dat beloofd had. En die zegt: 'Kom, ik moet dat toch maar volbrengen in zijn plaats.' En hij ging weg en toen hij in Scherpenheuvel kwam daar werd hij zo moe en het zweet brak hem uit en daar viel hij mots neer. En toen zei die ene, toen ze dan teruggekomen zijn: 'Dat zal wel dat gij zo moe waart. Gij hebt uw broer moeten dragen, weet ge. Weet ge wat ge moeten doen hadt? Ge hadt een stok aan de deur moeten zetten en zeggen: 'Gaat voorop, ik zal u volgen.' Nu had hij die op zijn schouders gedragen in plaats van te zeggen - maar die mens wist dat natuurlijk niet hè - en toen zei die kameraad: 'Ge moest gezegd hebben met een stok aan de deur: 'Gaat voorop, ik zal u volgen.' Dan hadt ge die mens niet moeten dragen. Nu hebt ge die moeten dragen van hier tot Scherpenheuvel.' Want dat was vroeger allemaal tevoet hè.

SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)    SINSAG 0402 - Die versäumte Wallfahrt (Messe, Gabe)   

Een man die had beloofd om op bedevaart te gaan naar Scherpenheuvel, was gestorven vooraleer hij zijn belofte was nagekomen. De broer van de man wist dat en besloot zelf op bedevaart te gaan. Zodra de broer in Scherpenheuvel was aangekomen, brak het zweet hem uit en viel hij doodmoe op de grond. Later vertelde men hem dat hij wellicht de hele weg de geest van zijn gestorven broer had moeten dragen. Om dat te voorkomen had hij zijn stok aan de deur moeten zetten met de woorden: "Ga jij maar voorop, ik zal je wel volgen".

W. Achten, Leuven, 1971

1.4 Luchtgeesten

midden-limburgs

e

fabulaat

Hasselt    Hasselt