LOMBO478

MJ: "En wij hadden een auto in de garage staan, want mijn ouders hadden al voor de oorlog een auto. Heeft de hele oorlog in de garage gestaan, en die hebben we bedekt met takken, hahaha, alsof ze het niet zagen... Maar dan kwamen die moffen, en die zeiden: 'Wat zit er in die garage?' Dan zei mijn moeder - want mijn moeder moest alles alleen doen; die bleef alleen met zes kinderen zitten - toen zei mijn moeder: 'Daar zit een auto in.' Dus die wilden ze dan zien. En dan zeiden ze: 'Hoeveel verbruikt 'ie?' En dan zei m'n moeder: 'Een op vier.' O, dat was veel te duur, dan gingen ze door. Dat hebben we een paar keer gehad. Maar ja, die auto die was onklaar gemaakt, want het hele dashboard was los - ja, dat heb ik dan allemaal gehoord, hè? Al die draden waren losgetrokken, dus ze konden er toch niets mee beginnen. Maar hij is na de oorlog wel op de weg gekomen. [...] Ja, een paar jaar nog, hoor. Zo'n ouwe Renault was het, hè? Hadden we hem nou maar, hè? [...] Met zo'n grote koffer d'r op. Ja, dat was prachtig. En dan hoor ik nu - maar dat heb ik toen niet beseft - en dan hoor ik nu van meisjes die je dan weer eens tegenkomt van vroeger van school. Dan zeiden ze: 'Ja, maar jullie hadden vroeger al een auto, en dan mocht ik een rondje rijden.' Dat weet ik natuurlijk wel. Dan zei mijn vader: 'Stap maar even in.' En dan gingen ze een blokje rijden."
(Verteld te Lombok op 8 maart 2000)

Meermaals zijn in de oolog de Duitsers komen vragen wat er in de garage stond. De moeder van de vertelster zei dan naar waarheid: een auto. Maar als de Duitsers hoorden dat hij één op vier reed, verloren ze hun belangstelling. De auto was ook onklaar gemaakt, maar heeft na de oorlog nog een tijdje gereden.

Interview 8 maart 2000 (bandopname archief Meertens Instituut)

8 maart 2000

Tweede Wereldoorlog    Tweede Wereldoorlog   

Duitsers    Duitsers   

Renault    Renault   

2013-03-01 14:46:21