Hoofdtekst
Dao waas ’n heks en dao kwaam ’n kompaniej heur hale. Die hauw heur hiel instructies geduon die ze heur hauwen opgelag: mèt de veet (voeten) ouch nog in kaud water gaon staon en het vroer dat het kraakde. Van alles hauw die mote doon en die hauw het oetgehauwe. Kiek, dan koste ze vanalles, dan kriège die beekskes (boekskes) van Mestreech. Dao stong vanal in. Dao hoofde ze maar in te lièze. Ze gong mèt die mannen eweg en ze hauwen heur in de steek gelaoten onderwege. Die moos dao zitte blieven en es ze ’s mörges, aan den daag, trökkomen dan pakde ze häör weer mèt trök. Maa die hoofde nog niks te doon. Ziej bedeinkt zich zoe ins. "Maa", zaet ze, "ich zit hiej op ’n sjansemiet (schansenmijt)." Dao vanaaf gesjraveld, het dörp in; "Ja", zagte ze, "ge moot maar nao de pestoer guon, dae helpd uch mesjien." Ze verstongen häör neet, zoe wuud wuore ze mèt häör eweggevluoge, dat ze neet heur taal verstonge. "De pestoer kan alle tale, dae zal uch helpe." Dao hiëne gegange, dae opgeklop, dae kaam op. "Waat waas?" Ja, zoe en zoe. "Ja", zag er, "giè zeet mèt ’n kaoj bende op gank, maa ze brèngen uch trök. Maa ger moot trökguon en oech zètte woe ze uch aaf höbbe gezat. Dao laje ze uch ouch weer op." Ja, dat hauw ze gedaon en ’s mörges waas ze weer trök biej hun.
Beschrijving
Heksen leerden hun kunsten uit boekjes die van Maastricht kwamen. Een heks die werd opgehaald door een groepje mannen, moest eerst met haar voeten in ijskoud water gaan staan. Onderweg werd de heks achtergelaten op een schansenmijt. De heks wist niet waar ze was en stelde vast dat de mensen rondom haar een andere taal spraken. Ze kreeg de raad om naar de pastoor te gaan omdat die alle talen kende. De pastoor vertelde de heks dat ze met een kwade bende omging. Ze moest zich gewoon door de mannen terug naar huis laten brengen.
Bron
J. Venken, Leuven, 1968
Commentaar
2.1 Heksen
limburgs (maasvallei)
219
fabulaat
Naam Locatie in Tekst
Rotem 
Rotem 