MNIJS0125_0125_19174

Ut er ’t een of ’t ander te doen was in Leffienge, enne datten dor ook no toe gienk, Flèèrus, en datten in e café kwam woa dan der menschen woaren en je droenk ook e piente (…), enne, ot er tie den een of den anderen doste etwas tegen zeggen dat hem azo nie anstoen, e stek of e sneuve smieten (een steek onder water geven) lik of da je vroeger jaren, llik of da je nu nog èt ee, ewel, die vint; twee minuten nodien die vint moeste no buten en spoog al uut datten al in veertien dagen in ze lief (ge)geten aat ee. Mo direct allemalle ee. Flèèrus dei da. Zoender boe of ba. Van ’t moment dat Flèèrus voelde dat er e stek ip hem gegeven wier of dat er etwaarschen (ergens) etwa gezeid wier oender malkaar die ’t hem belangde, dat tegen hem was, j’aat ie da zitten ee. Mo ze vreesden hem, geliek woa datten kwam, vreesden ze die vint. Da was e gevreesde vint, mo die vint en èt nooit niemand gin kwoad gedaan.

Flerus ging vaak een glas drinken in een café in Leffinge. Als iemand in dat café iets zei dat Flerus niet beviel, dan zorgde Flerus ervoor dat die persoon misselijk werd en naar buiten moest.

M.-R. Nijsters, Leuven, 1969

1.5 Plaaggeesten

west-vlaams (nw van houtland)

53.15

fabulaat

Flerus    Flerus   

Gistel    Gistel   

Leffinge    Leffinge